شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٨

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

مىفرمايد : اى رهاكنندهء دستگير ، و اى اصلاح‌كنندهء شكسته ، و اى بىنيازكنندهء درويش ، و اى پرورندهء خرد « 1 » ، و اى شفادهندهء خسته . س :

اى راحت روح دردمندان از تو * آسايش جان مستمندان از تو

بلبل سخن از حمد تو گويد شب و روز * باشد گل نوخاسته خندان از تو

و يا من به اعتزازى * و يا من به احترازى

من الذّلّ و المخازى * و الآفات و المرازى

أعذنى من الهموم

اعتزاز : عزيز شدن . و احتراز : خويش را از چيزى نگاه داشتن . و خزى و مخزاة : رسوا شدن . و المرزئة : المصيبة . و إعاذة : پناه دادن .

مىفرمايد : اى آن كس كه به اوست « 2 » عزيز شدن من ، و اى آن كس كه به اوست پرهيز كردن من ، از خوارى و رسوائيها و آفتها و مصيبتها ، پناه ده مرا از اندوهها . س :

اى عزّت ما گشته ز فضلت ظاهر * وى « 3 » از تو تمام خلق عالم شاكر

هركس كه بجان بندهء فرمان تو شد * در مصر جهان عزيز گردد آخر

و من جنّة و إنس * لذكر المعاد منس

للقلب عنه مقس * و من شرّ غىّ نفس

و شيطانها الرّجيم

إنس ( بكسر ) : مردم . و إنساء : فراموش گردانيدن . و إقساء : سخت‌دل كردن . و شيطان :

ديو . و رجم : نفرين كردن . و من جنّة معطوف بر « الهموم » .

مىفرمايد : پناه ده مرا از پرى و « 4 » مردم كه مر ياد كردن جاى بازگشتن را فراموش گرداننده « 5 » است ؛ مر دل راست ازو سخت‌كننده‌اى ، و از بدى گمراهى نفس ، و

( 1 ) . G : خورد . ( 2 ) . E : با اوست . ( 3 ) . C : اى . ( 4 ) . C : + از . ( 5 ) . AC : فراموش گردانيده .