شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٧

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

و يا هادى الرّشاد * و يا ملهم السّداد

و يا رازق العباد * و يا محيى البلاد

و يا فارج الهموم

رشاد : راه راست يافتن . و إلهام : چيزى فرا دل دادن . و سداد : راستى . و فرج « 1 » : بازبردن اندوه .

مىفرمايد : اى راهنمايندهء راه راست يافتن ، و اى « 2 » الهام‌كنندهء راستى ، و اى روزىدهندهء بندگان ، و اى زنده‌كنندهء شهرها ، و اى بازبرندهء اندوهها . س :

اى فضل تو خلق را هدايت كرده * ما را بكمال خود رعايت كرده

انعام تو عام است ازآن‌رو كرمت * با مؤمن و گبر صد عنايت كرده

و يا من به أعوذ * و يا من به ألوذ

و من حكمه النّفوذ * فما عنه لى شذوذ

تباركت من حكيم

عوذ و لوذ : پناه گرفتن . و نفوذ « 3 » : روان گشتن فرمان . و شذوذ : تنها ماندن .

مىفرمايد : اى آن كس كه به او پناه مىگيرم ، و اى آن كس كه به او پناه مىجويم ، و آن كس كه حكم او روانست ، پس نيست مرا ازو تنها ماندنى ، بزرگوارى تو حكم‌كننده . س :

اى خاك درت پناه ارباب نياز * لطف و كرم تو بسته ابواب نياز

چون آتش غيرت به دلم افكندى * از شعلهء او « 4 » بسوخت اسباب نياز

و يا « 5 » مطلق الأسير * و يا جابر الكسير

و يا مغنى الفقير * و يا غاذى الصّغير

و يا شافى السّقيم

( 1 ) . G : فرح . ( 2 ) . C : - اى . ( 3 ) . C : نفود . ( 4 ) . E : آن . ( 5 ) . A : يا .