شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٦

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

روز ، بر روشنى خداوند دميدن ، مىپوشاند روشنى ستاره‌ها . س :

اى از تو بناى آسمان گشته بلند * در گردن سركشان ز حكم تو كمند

روشن شده از مهر تو فانوس فلك * در آتش تو ستاره مانند سپند

و يا فالق الصّباح * و يا فاتح النّجاح

و يا مرسل الرّياح * بكورا مع الرّواح

فينشأن بالغيوم

بكور : بامداد كردن . و النّشء : إحداث الشّىء و تربيته . « 1 »

مىفرمايد : اى شكافندهء بام ، و اى گشايندهء درهاى فيروزى ، و اى فرستندهء بادها ، در وقت بامداد كردن با شامگاه كردن ، پس پيدا « 2 » مىكند آن بادها ابرها را . س :

اى صبح ازل از تو منوّر گشته * وز فضل تو نُه چرخ مدوّر گشته

خواهيم نجات از تو دران « 3 » روز كه ما * بينيم گناه خود مصوّر گشته

و يا مرسى الرّواسخ * أوتادها الشّوامخ

فى أرضها السّوانخ * أطوادها البواذخ

من صنعه القديم

إرساء : بر جاى به داشتن . و رسوخ و رسخ : استوار و بيخ‌آور شدن . و وتد ( بكسر ) : ميخ .

و شموخ : بلند شدن . و سنوخ : استوار شدن . و البواذخ « 4 » من الجبال : الشّوامخ .

مىفرمايد : اى برجادارندهء كوههاى استوار كه ميخهاى آن بلندست در زمين استوار او ، كوههاى بلند آنست از كار ديرينهء او . س :

اى حلم تو استوار و ثابت چون كوه * وز قهر تو در انفس و آفاق شكوه

هرچند كه من خلق جهان مىبينم * از فيض تو بىبهره نشد هيچ گروه

( 1 ) . مفردات : 807 . ( 2 ) . E : - پيدا . ( 3 ) . BDE : آن . ( 4 ) . E : البوادخ .