شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٥

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

جمع‌كنندهء پراكندگى ، و اى آفرينندهء پراكنده ، از استخوانهاى ريزيده . س :

اى از تو عيان گشته مسلمانى ما * بر خاك درت نهاده پيشانى ما

گر كسب كنيم از تو جمعيّت خويش * ظاهر نشود دگر پريشانى ما

و يا منزل الغياث * من الدّلّج الحثاث

على الحزن و الدّماث * إلى الجوع الغراث

من الهزم الرّزوم

غياث : جمع غيث . و دلج و دلوج : آب بركشيدن ؛ و دلّج : جمع دالج بمعنى ابر ، چه او آب از دريا مىكشد . و الحثيث : المسرع . و الدّمث : مكان ليّن ذو رمل ، و الدّماث : جمعه .

و الغرث : الجوع . و يقال للسّحاب هزيم ، لأنّه يتشقّق بالمطر . و رزمت الشّىء : جمعته .

مىفرمايد : اى فروفرستندهء بارانها ، از ابرهاى شتابان ، بر زمين « 1 » درشت و زمينهاى نرم ، به گرسنگان « 2 » سخت گرسنه ، از ابرهاى جمع شده . س :

اى ابر كرم گشته ز لطفت حاصل * باران سخا ز فيض فضلت نازل

من قطره و هستىّ تو درياى محيط * باشد كه شود قطره به دريا و اصل

و يا خالق البروج * سماء بلا فروج

مع اللّيل ذى الولوج * على الضّوء ذى البلوج

يغشّى سنا النّجوم

برج : كوشك ، و تحقيق بروج آسمان در فاتحهء رابعه گذشت . و فرجة : گشادگى ميان انگشتان و غير آن . و ولوج « 3 » : درآمدن . و بلوج : دميدن سپيده . و تغشية : پوشانيدن . و سنا ( بقصر ) : روشنى .

مىفرمايد : اى آفرينندهء برجهاى آسمانى بىشكافها ، با « 4 » شب خداوند درآمدن در

( 1 ) . G : بر زمينهاء . ( 2 ) . CG : بر گرسنگان . ( 3 ) . E : دلوج . ( 4 ) . E : بى .