شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٣

دعاى مجرّب در قضاى حاجات مشتمل بر تضرّع و مناجات

يا سامع الدّعاء * و يا رافع السّماء

و يا دائم البقاء * و يا واسع العطاء

لذى الفاقة العديم

السّمع : القبول . خلاف است كه دعاى كافر مستجابست يا نه ، اهل سنّت بر اوّلند و معتزله بر ثانى ؛ و اطلاق دعا باوّل « 1 » الصق است .

مىفرمايد : اى شنوندهء دعا ، و اى برافرازندهء آسمان ، و اى هميشه بقا ، و اى فراخ عطا ، مر خداوند درويشى نايابنده « 2 » را . س :

يا ربّ چو توئى قاضى حاجات همه * وز فضل شنيده‌اى مناجات همه

( 1 ) . E : بر اول . ( 2 ) . E : ناپاينده .