شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٨

اظهار خشنودى خويش بحسب دين از عبد العزيز بن حارث در صفّين « 7 »

اى آنكه ز روى شرع باغى « 1 » شده‌اى * در مذهب اهل عقل طاغى شده‌اى

چون راه خدا و مصطفى مىدانى * از بهر چه سرگشته و ياغى شده‌اى

صفت لشكر ظفرپيكر

كآساد غيل و أشبال خيس * غداة الخميس ببيض صقال

بحيد الضّراب و حزّ الرّقاب * أمام العقاب غداة النّزال

تكيد الكذوب و تخزى الهيوب * و تروى الكعوب دماء القذال

شبل ( بكسر ) : بچهء شير . و خيس ( بكسر ) : بيشه . و صقال : جمع صيقل بمعنى مصقول .

و حزّ : بريدن . و أمام ( بفتح ) : پيش . و العقاب ( بالضّمّ ) : العلم الضّخم . و الكيد : المكر . و هيوب ( بفتح ) : بددل و هراسان . و كعب : بند نيزه . و قذال ( بفتح ) : پس سر .

مىفرمايد : چون شيران بيشه و شيربچگان بيشه بامداد لشكر به شمشيرهاى « 2 » جلا كرده بگشتن در شمشير زدن و ببريدن گردنها در پيش علم بزرگ بامداد حرب « 3 » كردن مبارز پياده ، مكر كنند « 4 » با دروغ‌گو و رسوا كنند « 5 » بددل را و سيراب كنند بندهاى نيزه را از خونهاى پس سر دشمنان گريزنده « 6 » . س :

مردان سپاه ما دليرند همه * در معركه بر مثال شيرند همه

جمعى كه كمر بكين ايشان بستند * گويا ز حيات خويش سيرند همه

اظهار خشنودى خويش بحسب دين از عبد العزيز بن حارث در صفّين « 7 »

شريت بأمر لا يطاق حفيظة * حياء و إخوان الحفاظ قليل

جزاك إله النّاس خيرا فقد وفت * يداك بفضل ما هناك جزيل

( 1 ) . G : باقى . ( 2 ) . E : شمشيرهاء . ( 3 ) . E : حرك . ( 4 ) . E : كننده ، G : كنيد . ( 5 ) . G : كنيد . ( 6 ) . E : گريزند . ( 7 ) . E : صغير .