شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٣

شكايت از طلحه و زبير رضى اللّه عنهما و جزاهما بالخير

ساحة : ميان سراى « 1 » . و التّبهّل : الإخلاص فى الدّعاء . و مصراع « 2 » سادس كنايت از سرعت .

مىفرمايد : به حقيقت درازست شب من و اندوهناك گماشته شده است « 3 » براى حذر كردن از روز حاضر و روز مهلت داده . و مردم فرومىآيد « 4 » ايشان را كارهاى بسيار كه تلخ است چشيدن آن چون طعم حنظل . آشوبها كه فرومىآيد « 5 » به ايشان و آن آشوبها شتاب‌كننده‌اند ، آب داده « 6 » مىشود آخرهاى آن فتنه‌ها به كاسهء فتنهء اوّل . آشوبها كه چون فروآيد « 7 » به ميان خانهء گروهى ، ترسيده « 8 » شود به عادلى مخلص « 9 » كه در ميان ايشانست . س :

افسوس كه روزگار ما گشت تباه * وز محنت و غصّه روز ما گشت سياه

از هر طرفى فتنه برآورد علم * چون مور و ملخ كشيد بر خلق سپاه

شكايت از طلحه و زبير رضى اللّه عنهما و جزاهما بالخير

شكايت از طلحه و زبير رضى اللّه عنهما و جزاهما بالخير

إنّ يومى من الزّبير و من طل * حة فيما يسوؤنى لطويل

ظلمانى و لم يكن علم الل * ه إلى الظّلم لى لخلق سبيل

علم اللّه : قسم ، و التّقدير : لم يكن لى سبيل إلى الظّلم لخلق .

مىفرمايد : به درستى كه روز من از زبير و از « 10 » طلحه در آنچه غمناك ساخت مرا هرآينه درازست « 11 » . ستم كردند ايشان مرا و نيست مرا - داند خدا - بستم كردن مر خلق را راهى « 12 » . س :

جمعى كه بكام ما نمودند چو شهد * كردند به دوستى بسى بيعت و عهد

هرچند كه از جانب ما برگشتند * ما را همه در صلح و صفا باشد جهد

( 1 ) . G : سرا . ( 2 ) . E : مصرع . ( 3 ) . G : - است . ( 4 ) . E : فرومىآمد . ( 5 ) . E : فرومىآمد . ( 6 ) . E : داد . ( 7 ) . E : خون فرود آمد . ( 8 ) . C : ترسنده . ( 9 ) . G : - مخلص . ( 10 ) . E : - از . ( 11 ) . G : - درازست . ( 12 ) . E : رامى .