شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧١
حكايت
اللَّهُ « 1 » أى غير اللّه . « 2 » و هارون : برادر پدرى و مادرى موسى بمذهب جمهور ؛ و موسى : پسر عمران ؛ و بعضى گويند ايشان برادران مادرى بودند ، بدليل قالَ يَا بْنَ أُمَّ « 3 » و جمهور جواب مىگويند كه تخصيص امّ براى انگيختن شفقت و مهربانيست . و ائتلاء : تقصير كردن .
مىفرمايد : دور گرداناد خدا اهل نفاق را و اهل خبرهاى دروغ و باطل را ! گفتند مرا كه به حقيقت دشمن داشت ترا رسول ، پس گذاشت ترا در ميان عاجز واپس‌مانده . و نيست آن مگر براى آنكه پيغمبر جفا كرد ترا ، و نبود او كنندهء جفا . پس رفتم - و شمشير من بر « 4 » ميان دوش و گردن من بود - بسوى « 5 » بخشايندهء حكم‌كنندهء « 6 » احسان‌كننده . پس چون ديد مرا ، طپيد دل او و گفت گفتار برادر پرسنده : آيا از چه آمدى ، اى پسر برادر پدر من ؟ پس خبر دادم او را بخبر دروغ افكندن خداوند حسد فسادكننده . پس گفت : برادر من توئى ، نه ايشان ، چون هارون موسى را ؛ و تقصير نكرد . س :
اى آنكه ز عقل و فهم بيرونى تو * از هرچه گمان برند افزونى تو
فرمود نبى كه من چو موسى باشم * وز روى برادرى چو هارونى تو
حكايت
حكايت
در سنهء تسع هجرى خبر به پيغمبر رسيد كه لشكر روم به شام آمده‌اند « 7 » و متوجّه مدينه‌اند و مقدّمهء لشكر به بلقاء « 8 » رسيده و هرقل در حمص است و پيغمبر با سى هزار مرد متوجّه شام شد و چون به تبوك رسيد كه چهارده مرحله است تا مدينه ، دو ماه توقّف فرمود و ظاهر شد كه آن خبر دروغ بوده و بازگشت . و درين غزا على را در مدينه خليفهء خود ساخت . و حافظ اسماعيل گويد : منافقان گفتند : « گذاشتن على در مدينه بسبب كدورتيست كه پيغمبر را با على پيدا شده . » و چون على اين سخن بشنيد ، از عقب پيغمبر
( 1 ) . المائدة : 116 . ( 2 ) . مفردات : 324 . ( 3 ) . طه : 94 . ( 4 ) . C : در . ( 5 ) . C : سوى . ( 6 ) . E : + و . ( 7 ) . E : آمدند . ( 8 ) . E : بلغار .