شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٦٦

حكايت غزاى خندق و فتح رسول بر حقّ

خسوء : دور شدن ( از ثالث ) . و أرذل « 1 » : خوارتر . و رونق : آب شمشير . و اخليلاق : كهنه شدن جامه . و إسبال : فروگذاشتن جامه . و شأن : بند سر . و انثناء : واگرديدن . و الفراشة ( بالفتح ) : كلّ عظم رقيق ؛ و فراش الرّأس : عظام رقاق تلى القحف . « 2 » و حاجب : ابرو . و الجزل :

القطع . و صاحب كشف الغمّة گويد « 3 » : ارباب مغازى متّفقند كه مرتضى در احد طلحة بن ابى طلحه و عبد اللّه بن جميل از بنى عبد الدّار و ابو الحكم بن اخنس و ابو سباع بن عبد العزّى و ابو اميّة بن مغيره را بقتل آورد . « 4 »

مىفرمايد : دور شو ، بر تو باد نفرين از منكرى ، اى پسر ملعونى كه پيدا شد به خوارتر احوال « 5 » . امروز مىزنم ترا به شمشير « 6 » خداوند آب ، چون برق اثركننده « 7 » در جامهء كهنهء فروگذاشته . مىبرد آن شمشير « 8 » درزهاى سر را ، وانمىگردد بعد از استخوانهاى خرد ابروى بريده شده . اميد مىدارم به آن فيروز شدن در بهشتى بلند در بزرگوارتر جاى درآمدنى . س :

اى خصم كه سرگشته چو پرگار شدى * وز طالع و بخت خود نگونسار شدى

انكار نبى چو هست در خاطر تو * در مذهب ما محلّ انكار شدى

حكايت غزاى خندق و فتح رسول بر حقّ

حكايت غزاى خندق و فتح رسول بر حقّ

الحمد للّه الجميل المفضل * المسبغ المولى العطاء المجزل

شكرا على تمكينه لرسوله * بالنّصر منه على الغواة الجهل

كم نعمة لا أستطيع بلوغها * جهدا و لو أعملت طاقة مقول

للّه أصبح فضله متظاهرا * منه علىّ سألت أم لم أسأل

قد عاين الأحزاب من تأييده * جند النّبىّ و ذى البيان المرسل

ما فيه موعظة لكلّ مفكّر * إن كان ذا عقل و إن لم يعقل

( 1 ) . E : از دل . ( 2 ) . صحاح : 1014 . ( 3 ) . C : - گويد . ( 4 ) . كشف الغمّة 1 : 188 . ( 5 ) . A : احوالى . ( 6 ) . CG : به شمشيرى . ( 7 ) . E : ابركننده . ( 8 ) . E : - شمشير .