شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥٧

اظهار اخلاص با نبى و مذمّت مردم « 5 » اجنبى

نبينى مران دو « 1 » را مانندى ، بر مهتر رودخانهء مكّه و پسر سردار آن و بر مهتر زنان ، اوّل كسى كه نماز گزارد « 2 » ، پاكيزه‌اى كه به حقيقت خوش گردانيد خدا خوى او را ، خجسته « 3 » ، و خدا راند بجانب او احسان خود را . مصيبت اين دو تاريك « 4 » كرد براى من ميان آسمان و زمين را و هوا را ، پس شب گذاشتم كه كشيدم ازين دو اندوه را و رنجى مثل نايافتن فرزند .

هرآينه به حقيقت يارى كردند در راه خدا دين محمّد را بران كس كه ستم كرد در دين ، به حقيقت نگاه داشتند پيمان را . س :

رفتند جماعتى ز ياران قديم * وز مردم خود مرا سرشك است نديم

امروز به چشم من جهان تاريكست * از دود دلم كه گشت در ديده مقيم

اظهار اخلاص با نبى و مذمّت مردم « 5 » اجنبى

اظهار اخلاص با نبى و مذمّت مردم « 5 » اجنبى

إنّ عبدا أطاع ربّا جليلا * وقفا الدّاعى النّبىّ الرّسولا

فصلاة الإله تترى عليه * فى دجى اللّيل بكرة و أصيلا

إنّ ضرب العداة بالسّيف يرضى * سيّدا قادرا و يشفى عليلا

ليس من كان قاصدا مستقيما * مثل من كان هاربا و ذليلا

حسبى اللّه عصمة لأمورى * و حبيبى محمّد لى خليلا

صلاة : درود . و تترى : پياپى . و الأصيل : الوقت بعد العصر إلى المغرب . و القصد : العدل .

و استقامة : راست شدن . و عصمة : نگاه داشتن . و حبيبى معطوف بر اللّه . و محمّد عطف بيان .

مىفرمايد : به درستى كه بنده‌اى كه فرمان برد پروردگار بزرگ را و « 6 » پيروى « 7 » كند خوانندهء پيغمبر « 8 » فرستاده را « 9 » ، پس درود خدا پياپى برو باد ، در تاريكيهاى شب ، بامداد و

( 1 ) . E : + مرده . ( 2 ) . C : گزارده . ( 3 ) . C : - خجسته . ( 4 ) . C : باريك . ( 5 ) . C : - مردم . ( 6 ) . E : - و . ( 7 ) . C : وى روى . ( 8 ) . CG : + را . ( 9 ) . G : - را .