شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥٣
خطاب بشيخ عتيق ابى بكر صدّيق « 4 »
از مشرق تحقيق برآيد خورشيد * گردد همه جا نور عنايت ظاهر
فتح
اكثر اكابر رموز در تاريخ مهدى گفته‌اند و گوهر تحقيق بالماس سخن سفته‌اند بتخصيص شيخ سعد الدّين محمّد « 1 » حموى ، قدّس سرّه ، و از اشعار اوست :
إذا بلغ الزّمان عقيب صوم * ببسم اللّه فالمهدىّ قاما
س :
تا بست دلم بسرو قدّ تو اميد * لرزد همه دم ز بيم هجران چون بيد
گلهاى سفيد در چمن دانى چيست * شد ديدهء او ز انتظار تو سفيد
س :
هر روز ز جوى چشم من خون گذرد * آه دل گرم من « 2 » ز گردون گذرد
من بر سر راه آن پرى منتظرم * آشفته و سرگشته كه او چون گذرد
اميد بكرم وهّاب نعم آنكه باصرهء ما از كحل الجواهر خاك آستان آن حضرت روشنى يابد و آفتاب عالم‌تاب حقيقت جامعهء او بر در و بام تشخّص ما تابد ، وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ « 3 » .
خطاب بشيخ عتيق ابى بكر صدّيق « 4 »
خطاب بشيخ عتيق ابى بكر صدّيق « 4 »
تعلّم أبا بكر و لا تك جاهلا * بأنّ عليّا خير حاف و ناعل
و أنّ رسول اللّه أوصى بحقّه * و أكّد فيه قوله فى الفضائل
و لا تبخسنه حقّه و اردد الورى * إليه فإنّ اللّه أصدق قائل
تعلّم : آموختن . و حافى : برهنه‌پاى . و ناعل : پوشندهء كفش . و إيصاء : وصيّت كردن . و
( 1 ) . CG : - محمد . ( 2 ) . CG : من گرم . ( 3 ) . إبراهيم : 20 . ( 4 ) . A : + رضى اللّه عنه ، C : خطاب بابو بكر .