شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٠

ترغيب به تحصيل معارف اخروى و تنفير از جمع اسباب دنيوى

كسالة و كسل : كاهل شدن . و عقبى : آن جهان . و تكاسل : كاهلى نمودن .

مىفرمايد : اگر بودى اين علم كه حاصل شدى به آرزوها ، نبودى كه بماندى در ميان خلايق نادانى . بكوش و كاهل مشو و مباش غافل ؛ چه پشيمانى آن جهان مران كس راست كه كاهلى مىنمايد . س :

گر اهل دلى ترك هوس بايد كرد * مرغ دل خويش در قفس بايد كرد

توحيد به آرزو ميسّر نشود * هر كام كه دارى همه پس بايد كرد

رضا به قضا در قسمت و مفاخرت بعلم و حكمت

رضا به قضا در قسمت و مفاخرت بعلم و حكمت

رضينا قسمة الجبّار فينا * لنا علم و للأعداء مال

فإنّ المال يفنى عن قريب * و إنّ العلم باق لا يزال

الجبّار : قيل من الجبر بمعنى الإصلاح ، و منه جبر العظم ، و قيل من الجبر بمعنى الإكراه ، و قيل منيع لا تناله يد الأفكار و لا تحيط به الأبصار ، و منه نخلة جبّارة ، إذا طالت ، و قال ابن عبّاس : هو العظيم .

مىفرمايد : خشنوديم ما ببخش كردن جبّار در ميان ما ، مر ما راست علم و مر دشمنان راست مال ؛ چه به درستى كه مال نيست مىشود بعد از زمانى نزديك ، و به درستى كه علم پاينده است هميشه . س :

آن روز كه شد روزى مردم تقسيم * دادند بما علم و به دشمن زر و سيم

فردا كه كنيم جان به جانان تسليم * او اهل جهنّم « 1 » است و ما اهل نعيم

ترغيب به تحصيل معارف اخروى و تنفير از جمع اسباب دنيوى

ترغيب به تحصيل معارف اخروى و تنفير از جمع اسباب دنيوى

إنّ الغنىّ هو الغنىّ بقلبه * ليس الغنىّ هو الغنىّ بماله

( 1 ) . E : جحيم .