شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٧

اظهار حزم عاقلان و بيان غفلت جاهلان

زهرى به گمان مىخورم از جام فراق * يا ربّ كه برافتد ز جهان نام فراق

حكايت آمدن پيرى و رفتن جوانى و رضا دادن بضعف و ناتوانى

حكايت آمدن پيرى و رفتن جوانى و رضا دادن بضعف و ناتوانى

فأهلا و سهلا بضيف نزل * و أستودع اللّه إلفا رحل

تولّى الشّباب كأن لم يكن * و حلّ المشيب كأن لم يزل

كأنّ المشيب كصبح بدا * و أمّا الشّباب كبدر أفل

سقى اللّه ذاك و هذا معا * فنعم المولّى و نعم البدل

قولهم أهلا : أى أتيت أهلا ، لا أجانب ، فاستأنس و لا تستوحش ، و سهلا : أى وطئت مكانا سهلا « 1 » ، لا وعرا . « 2 » و إلف ( بكسر همزه ) : دوست . و كأن : مخفّف كأنّ . و أفول :

فرو رفتن ستاره ( از اوّل ) .

مىفرمايد : مىگويم آمدى به آشنايان و جائى نرم به مهمانى كه فروآمد « 3 » ، و مىسپارم به خدا دوستى را كه كوچ كرد . پشت كرد جوانى ، گويا نبود ؛ و فروآمد « 4 » موى سفيد ، گويا هميشه بود . گويا موى سفيد چون صبح پيدا شد ، و امّا جوانى چون ماه تمام فرورفت .

رحمت كناد خدا آن را و اين را باهم ! چه خوش پشت‌كننده است و خوش بدل است ! س :

افسوس كه ايّام جوانى بگذشت * احوال دلم چنان كه دانى بگذشت

از مشرق « 5 » مرگ صبح پيرى بدميد * اوقات سرور و كامرانى بگذشت

اظهار حزم عاقلان و بيان غفلت جاهلان

اظهار حزم عاقلان و بيان غفلت جاهلان

يمثّل ذو العقل فى نفسه * مصائبه قبل أن تنزلا

فإن نزلت بغتة لم يرع * لما كان فى نفسه مثّلا

( 1 ) . E : - سهلا . ( 2 ) . شرح الكافية 1 : 130 . صحاح : 1629 . ( 3 ) . E : فرود آمد . ( 4 ) . E : فرود آمد . ( 5 ) . E : - مشرق .