شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٥

تضرّع و مناجات با خالق اكبر در وقت قتل مرّة بن مروان بن خيبر

را خير ؛ چه آن بازگردانيده شده است به تو . س :

هر تخم كه كاشتى چو بر خواهى داشت * گر اهل دلى تخم نكو خواهى كاشت

خوش‌حال كسى كه نامه‌اش ماند سفيد * وز معصيتش فرشته حرفى « 1 » ننگاشت

نهى مردم برگشته روزگار از اضطراب منتهى باضطرار

نهى مردم برگشته روزگار از اضطراب منتهى باضطرار

من لم يكن جدّه مساعده * فحتفه أن يجدّ فى الحركه

فقل لمن حاله مولّية * لا تعرضن بالحراك للهلكه

حركة : جنبيدن . و الحراك ( بالفتح ) : الحركة . و الهلكة : الهلاك .

مىفرمايد : هركه نباشد بخت او يارىكنندهء او ، پس مرگ او آنست كه كوشش كند در جنبش . پس بگو مر كسى را كه حال او پشت‌كننده است : فراپيش ميا به حركت مر هلاك را .

س :

اى خصم كه بخت و دولتت برگشته * تا چند دوى گرد جهان سرگشته

بنشين كه چو سايه مىدود از پى تو * رزق تو كه در ازل مقرّر گشته

تضرّع و مناجات با خالق اكبر در وقت قتل مرّة بن مروان بن خيبر

تضرّع و مناجات با خالق اكبر در وقت قتل مرّة بن مروان بن خيبر

إليك ربّى لا إلى سواكا * أقبلت عمدا أبتغى رضاكا

أسألك اليوم بما دعاكا * أيّوب إذ حلّ به بلاكا

إن يك منّى قد دنا قضاكا * ربّ فبارك لى من لقاكا

أيّوب : غير منصرف بعجمه و علميّت ، و او پسر پسر عيص بن اسحاق بوده و رحمه « 2 » ، دختر افرائيم « 3 » بن يوسف ، زن داشت و در شام مقيم بود و به صحف ابراهيم عمل كردى

( 1 ) . E : فرشته جز حرفى و . ( 2 ) . C : رخمه . ( 3 ) . C : افراثيم .