شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠١

تعيير معاويه براى مسجدى كه در دمشق ساخته و قبّهء آن را به‌غايت رفعت افراخته « 1 »

سمعتك تبنى مسجدا من جباية * و أنت به حمد اللّه غير موفّق

كمطعمة « 2 » الرّمّان ممّا زنت به * جرت مثلا للخائن المتصدّق

فقال لها أهل البصيرة و التّقى * لك الويل لا تزنى و لا تتصدّقى

جباية : گرد كردن خراج . و رمّان : انار . و الزّنا : وطء المرأة « 3 » من غير عقد شرعىّ . « 4 » و تصدّق : صدقه دادن . و در بعضى نسخ بجاى مصراع ثالث : « كمنفقة الأموال من كسب فرجها » ، و « 5 » مصراع رابع و خامس نيست ؛ و الفرج : ما بين الرّجلين ، و كنى به عن السّوءة و كثر حتّى صار كالصّريح فيه « 6 » .

مىفرمايد : شنيدم كه تو بنا مىكنى مسجدى از مال خراج و تو به حمد خدا ناموفّقى .

چون زن اطعام‌كنندهء انار ازآنچه زنا كرد به‌آنكه روان شد داستانى مر دزد صدقه‌كننده را .

پس گفت مرو را اهل بينش و تقوى : مر ترا واى ! زنا مكن و صدقه مده . س :

تا چند ز سيم خلق بربندى طرف * وانگاه به غير حقّ كنى آن را صرف

مسجد كه تو از حرام سازى باشد * مانند مناره‌اى كه سازند ز برف

( 1 ) . E : برافراخته . ( 2 ) . C : كمعطية . ( 3 ) . E : المراء . ( 4 ) . مفردات : 384 . ( 5 ) . B : وحها و ، E : و جهاد . ( 6 ) . همان : 628 .