شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٩

حكايت

تعالى : بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ * بَيْضاءَ « 1 » ؛ و إتراع : پر كردن . و كأس دهاق : أى ممتلئة . و زعفه زعفا : أى قتله مكانه ، و سمّ زعاف بالضّمّ . و الزّعاق ( بالضّمّ ) : الماء الممزوج بالملح الشّديد الملوحة . و القطّ : القطع عرضا ( من الأوّل ) .

مىفرمايد : فراگير اين كاسه را پركردهء پر ، كاسهء زهر كه آميخته است به نمك آب .

به درستى كه ما هرآينه قومى باشيم كه نبينيم آنچه ملاقى شود ما را ، شكافم به درازى تارك را و « 2 » برم به پهنا ساق را . س :

اى سفله به قصد خون خود خيره مشو * ناموس چه ورزى سر خود گير و برو

در مزرع دهر باشد از تيغ مرا * داسى كه به آن كنم سر خصم درو

اخبار از غيب بىشايبهء ريب

اخبار از غيب بىشايبهء ريب

أرى حربا مغيّبة و سلما * و عهدا ليس بالعهد الوثيق

وثيق : بمعنى موثوق به .

مىفرمايد : مىبينم حربى غايب ساخته و صلحى و پيمانى كه نيست پيمان استوار . س :

در طاس فلك نقش بلا مىبينم * وز لوح قدر حرف جفا مىبينم

هر عهد كه كرده‌اند ياران با من * در كسوت تزوير و ريا مىبينم

حكايت

حكايت

مرتضى ، عليه السّلام ، حريث بن راشد را پيش از حرب صفّين امير اهواز « 3 » ساخت و بعد از مراجعت آن حضرت تمرّد نمود و مرتضى معقل بن قيس رياحى را بحرب او فرستاد و او را بكشت و جمعى از بنى ناجيه كه معاون حريث « 4 » بودند اسير شدند و مصقلة بن هبيرهء « 5 » شيبانى كه او نيز در اهواز عامل مرتضى بود از معقل التماس كرد كه فداى آن

( 1 ) . الصّافّات : 45 - 46 . ( 2 ) . E : - و . ( 3 ) . C : هوازن . ( 4 ) . E : او . ( 5 ) . E : هبير .