شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٤

اظهار رضا به قضاى الهى و شكر نعم و الطاف نامتناهى

مردم بىنياز كنند مرا ، بلغزد به او دو كفش از كوهى « 1 » بلند . س :

هرچند كه از غصّه دلم باشد ريش * وز دست سپهر دون خورم هردم نيش

روزى نشود « 2 » مرا كه روزى طلبم * از غير خداوند جهان روزى خويش

اظهار كمال كياست خود و بيان تضادّ ميان غنى و خرد

اظهار كمال كياست خود و بيان تضادّ ميان غنى و خرد

لو كان بالحيل الغنى لوجدتنى * بنجوم أقطار السّماء تعلّقى

لكنّ من رزق الحجى حرم الغنى * ضدّان مفترقان أىّ تفرّق

قطر : كنارهء آسمان . و تعلّق : چنگ درزدن . و ضدّ : ناهمتا . و افتراق و تفرّق : از يكدگر جدا شدن . و تعلّقى بدل از ضمير متكلّم كه مفعول وجدت است ، يا مفعول مطلق « متعلّقا » مقدّر كه مفعول ثانى اوست .

مىفرمايد : اگر بودى به چاره‌ها توانگرى ، هرآينه يافتى مرا به ستاره‌هاى كناره‌هاى آسمان دست زدن من « 3 » ، ليكن هركه روزى كرده شد خرد ، بىبهره كرده شد از توانگرى ؛ دو ناهمتاى « 4 » پراكنده‌اند ، چه پراكندگى ! س :

خوارست كسى كه عقل « 5 » و حكمت دارد * جاهل همه روز ناز و نعمت دارد

ليكن چكنم كه جهل در علم خدا * پيوسته علاقه‌اى به حشمت دارد

اظهار رضا به قضاى الهى و شكر نعم و الطاف نامتناهى

اظهار رضا به قضاى الهى و شكر نعم و الطاف نامتناهى

رضيت بما قسم اللّه لى * و فوّضت أمرى إلى خالقى

لقد أحسن اللّه فيما مضى * كذلك يحسن فيما بقى

تفويض : كار به كسى گذاشتن .

( 1 ) . E : كوه . ( 2 ) . E : نشد . ( 3 ) . G : - دست زدن من . ( 4 ) . G : دوتا همتاء . ( 5 ) . B : علم .