شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٦

حكايت كشته شدن كعب بن اشرف بتيغ خون‌آشام و بيرون كردن قبيلهء نضير از مدينه به شام

هركس كه چو من ز اهل عرفان باشد * خورشيد سپهر فضل و احسان باشد

جائى كه سخن ز نور ايمان باشد * ايمان صحيح او به قرآن باشد

فأصبح أحمد فينا عزيزا * عزيز المقامة و الموقف

فيا أيّها الموعدوه سفاها * و لم يأت جورا و لم يعنف

أ لستم تخافون أدنى العذاب * و ما آمن اللّه كالأخوف

العزّة « 1 » : القوّة و الغلبة ؛ و إيعاد : بيم كردن . و جور : ستم كردن . و عنف : درشتى كردن ( از خامس ) .

مىفرمايد : پس گشت احمد در ميان ما غالب كه ارجمندست جاى برخاستن و جاى ايستادن او . پس اى بيم‌كنندگان او از سفاهت ، و حال آنكه نياورد ستمى و درشتى نكرد ، آيا نيستيد كه ترسيد « 2 » از نزديكتر عذاب ؟ و نيست ايمن « 3 » از خدا « 4 » چون ترسنده . س :

جمعى كه بنفس خويش مغرور شوند * وز جهل ميان خلق مشهور شوند

از مهر سپهر معرفت دور شوند * خفّاش صفت تيره و بىنور شوند

فإن تصرعوا تحت أسيافنا * كمصرع كعب أبى الأشرف

غداة رأى اللّه طغيانه * و أعرض كالجمل الأجنف

فأنزل جبريل فى قتله * بوحى إلى عبده الملطف

فدسّ الرّسول رسولا له * بأبيض ذى ظبة مرهف

فباتت عيون له معولات * متى ينع كعب لها تذرف

المصرع : موضع و مصدر . و كعب : پسر اشرف ، بزرگ قبيلهء نضير ، و أبو الأشرف : كنيت او . و إعراض : روگردانيدن . و جمل : اشتر نر . و الجنف : ميل عن الاستقامة إلى الضّلال . و جبريل ( بكسر جيم ) غير منصرف براى عجمه و علميّت ، و معنى او عبد اللّه . و إلطاف : با

( 1 ) . G : + و . ( 2 ) . B : هستند كه ترسند . ( 3 ) . B : آمن . ( 4 ) . C : عذاب .