شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٧

بيان آنكه اشتغال به دنيا بىحاصل است « 1 » و توجّه به او در نظر اهل حقّ باطل است « 2 »

أرى المرء و الدّنيا كمال و حاسب * يضمّ عليها الكفّ و الكفّ فارغ

فراغ و فروغ : تهى شدن .

مىفرمايد : مىبينم مرد را و دنيا را چون مال و حساب‌كننده ، بهم مىآورد بران پنجه را و پنجه تهى است . س :

هركس كه بود بمال دنيا شرفش * در مشرب « 3 » فقر نيست حقّ بر طرفش

او را به مثل محاسبى دان كه روان * اموال بهم گيرد و خاليست كفش

( 1 ) . E : بىحاصليست . ( 2 ) . E : باطليست . ( 3 ) . C : مذهب .