شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٧

خطاب ابو طالب به مرتضى و ارشاد او بتأييد مصطفى

از روى يقين كسى كه انسان باشد * شكّ نيست كه ميل او باحسان باشد

گر خصم جفا كند و گر دوست وفا * بيند ز خدا و هر دو يكسان باشد

لا تجزعنّ من الحوادث إنّما * خرق الرّجال على الحوادث يجزع

و أطع أباك بكلّ ما وصّى به * إنّ المطيع أباه لا يتضعضع

أخرق « 1 » : آنكه هيچ كار نداند ، و خرق « 2 » : جمع او . و إطاعة : فرمان‌بردارى كردن . و توصية : وصيّت كردن . و تضعضع : فروتنى كردن .

مىفرمايد : بىصبرى مكن از حادثه‌هاى روزگار ؛ به درستى كه مردان بىكار بر حوادث بىصبرى كنند . و فرمان بر پدر خود را به هرچه وصيّت كرد به آن ؛ به درستى كه فرمان‌برندهء پدر خود زبون نشود . س :

از دهر اگر پاى تو آيد بر سنگ * وز محنت روزگار گردى دلتنگ

بايد كه ترا بصبر باشد آهنگ * وانگاه دران مقام باشى يكرنگ

خطاب ابو طالب به مرتضى و ارشاد او بتأييد مصطفى

خطاب ابو طالب به مرتضى و ارشاد او بتأييد مصطفى

اصبرن « 3 » يا بنىّ فالصّبر أحجى * كلّ حىّ مصيره لشعوب

قد بذلناك و البلاء شديد * لفداء النّجيب و ابن النّجيب

لفداء الأعزّ ذى الحسب الثّا * قب و الباع و الفناء الرّحيب

إن تصبك المنون فالنّبل تبرى * فمصيب منها و غير مصيب

كلّ حىّ و إن تملّى عيشا * آخذ من سهامها بنصيب

حجو : سزاوار شدن . و صار إلى كذا : انتهى اليه ، قال اللّه تعالى : وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ « 4 » ، و هو مصدر . و لام بمعنى إلى . و الشّعبة : الفرقة ، تقول : شعبتهم المنيّة ، أى فرّقتهم ، و منه سمّيت

( 1 ) . E : احرق . ( 2 ) . E : حرق . ( 3 ) . E : فاصبر . ( 4 ) . التّغابن : 3 .