شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٦

تنبيه بر رضا « 1 » و ايمان به قضا و نهى از اقامت در مقام تعب و عنا

اصبر على الدّهر لا تغضب على أحد * فلا ترى غير ما فى اللّوح مخطوط

و لا تقيمن بدار لا انتفاع بها * فالأرض واسعة و الرّزق مبسوط

لوح : تخته . و خطّ : نوشتن . و انتفاع : سود برداشتن . و وسع : فراخ شدن . و بسط :

گستردن .

مىفرمايد : صبر كن بر « 2 » روزگار . خشم مگير بر يكى ، كه نبينى غير آنچه در لوح محفوظ نوشته است . و مقيم مشو به سرائى كه نيست هيچ سود برداشتن به آن سراى ؛ چه زمين فراخ است و روزى گسترده است . س :

تا چند چو مرغ كور خواهى بودن * وابسته به آب شور خواهى بودن

گر عمر چنين مىگذرد پيش از مرگ * در خانهء خود به گور خواهى بودن

( 1 ) . E : برضا . ( 2 ) . E : به .