شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٢
تعيير مخالفان و مدّعيان بانكار حسّ « 7 » و عيان
اى گشته به دولت و سعادت فيروز * بايد كه دهى سيم بسائل هر روز
گر مرد كريم است ز خاكش برگير * ور مرد « 1 » لئيم است دهانش بردوز
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به قضاست و چشم داشتن آن « 2 » بىقضا عين خطاست « 3 »
بيان آنكه حصول مقاصد موقوف به قضاست و چشم داشتن آن « 2 » بىقضا عين خطاست « 3 »
إذا أذن اللّه فى حاجة * أتاك النّجاح بها يركض
و إن أذن اللّه فى غيرها * أتى دونها عارض يعرض
إذن : دستورى دادن ( از رابع ) . و النّجاح : الظّفر بالحوائج . و عارض : ابر كه در افق پهن شود . و عرض : فراپيش آمدن ( از ثانى ) .
مىفرمايد : چون دستورى « 4 » دهد خدا در حاجتى ، آيد ترا فيروزى به آن در حالى كه دود .
و اگر دستورى دهد « 5 » خدا در غير آن ، آيد در پيش آن ابرى كه فراپيش آيد . س :
اى دوست مجو ز غير حقّ دولت و بخت * بىاذن خدا برگ نه‌افتد ز درخت
از « 6 » حكم قدر يكى شود پست به خاك * وز امر قضا يكى شود صاحب تخت
تعيير مخالفان و مدّعيان بانكار حسّ « 7 » و عيان
تعيير مخالفان و مدّعيان بانكار حسّ « 7 » و عيان
لنا ما تدّعون به غير حقّ * إذا ميز الصّحاح من المراض
عرفتم حقّنا فجحدتموه * كما عرف السّواد من البياض
كتاب اللّه شاهدنا عليكم * و قاضينا الإله فنعم قاض
ادّعاء : دعوى كردن . و ميز : جدا كردن ؛ و صحاح و مراض : جمع صحيح و مريض .
مىفرمايد : مر ما راست ، آنچه دعوى مىكنيد شما به غير حقّ ، چون جدا كرده شوند
( 1 ) . B : وز مرد ، E : مردم . ( 2 ) . E : از . ( 3 ) . C : موقوفست به قضا . . . خطا . ( 4 ) . E : دستور . ( 5 ) . C : - دهد . ( 6 ) . B : در . ( 7 ) . BE : حسن .