شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٠
تقريب « 4 » نفس بموت كه لازم حياتست و ترغيب او به طهارت كه موجب نجاتست
مرا ، مگر انس‌گيرنده‌اى كه مىترسم از انس گرفتن او . پس جدا شو « 1 » از مردم ، مادام كه توانى . و آرام مگير به‌آن‌كس كه مىترسى از چرك او ؟ چه بنده اميد مىدارد ، آنچه « 2 » نيست دريابد آن را ، و مرگ نزديكترست به او از نفس او . س :
كس نيست درين دور كه از روى صفا * باشد بطريق مهر و آئين وفا « 3 »
هرچند كه با كسى وفا بيش كنى * از جانب او بيش رسد جور و جفا
تقريب « 4 » نفس بموت كه لازم حياتست و ترغيب او به طهارت كه موجب نجاتست
تقريب « 4 » نفس بموت كه لازم حياتست و ترغيب او به طهارت كه موجب نجاتست
لا تأمن الموت فى طرف و لا نفس * و لو تمنّعت بالحجّاب و الحرس
و اعلم بأنّ سهام الموت نافذة * فى كلّ مدّرع منها و مترس
ما بال دينك ترضى أن تدنّسه * و ثوب نفسك مغسول من الدّنس « 5 »
ترجو النّجاة و لم تسلك مسالكها * إنّ السّفينة لا تجرى على اليبس
طرف : چشم برهم زدن . و تمنّع : استوار و قوى شدن . و حاجب : پرده‌دار . و حارس :
پاسبان ، و حرس ( بفتح ) : جمع او . و نفاذ و نفوذ « 6 » : گذشتن تير از نشانه . و ادّراع : زره پوشيدن . اتّراس : سپر در پيش داشتن . و بال : حال . و تدنيس « 7 » : چركن ساختن . و غسل :
شستن . و يبس ( بفتح ) : خشك .
مىفرمايد : آمن « 8 » مباش از مرگ در چشم برهم « 9 » زدنى و نه در نفسى ، و اگرچه استوار باشى به پرده‌داران و پاسبانان . و بدان كه تيرهاى مرگ گذرنده‌اند در هر زره‌پوشى از آن تيرها « 10 » و هر سپر « 11 » در پيش‌دارنده‌اى . چيست حال دين تو كه خشنودى به‌آنكه چركن سازى او را ، و جامهء تن تو شسته شده « 12 » باشد از چرك ؟ اميد مىدارى رستگارى را و
( 1 ) . G : شوم . ( 2 ) . CG : آن را كه . ( 3 ) . G : و فنا . ( 4 ) . B : تعزيه . ( 5 ) . E : الدبس . ( 6 ) . C : نفاد و نفود . ( 7 ) . C : تدهين . ( 8 ) . C : ايمن . ( 9 ) . E : بهم . ( 10 ) . AE : نيزها . ( 11 ) . G : سر . ( 12 ) . CG : - شده .