شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٠

جستن معاويه براى مبارزت در حرب صفّين و شمردن فضائل خويش « 4 » بحسب دنيا و دين

مىفرمايد : نرم رويد ، نرم رفتن مور . به حقيقت آمد هنگام ظفر . انكار مكنيد « 1 » ، كه آتش حرب مىاندازد شرر . به درستى كه ما همه اهل صبريم ، نه سستى . س :

اى شيردلان كه در مصاف آمده‌ايد * وز « 2 » روى وفا « 3 » با دل صاف آمده‌ايد

تعجيل مورزيد و سخن گوش كنيد * كاينجا نه به آئين خلاف آمده‌ايد

جستن معاويه براى مبارزت در حرب صفّين و شمردن فضائل خويش « 4 » بحسب دنيا و دين

أنا علىّ فاسألونى تخبروا * ثمّ ابرزونى فى الوغى و أدبروا

سيفى حسام و سنانى يزهر * منّا النّبىّ الطّاهر المطهّر

و حمزة الخير و تربى جعفر * له جناح فى الجنان أخضر

و فاطم عرسى و فيها مفخر * هذا لهذا و ابن هند محجر

مذبذب مطرد مؤخّر

أخضر : سبز . و عرس ( بكسر عين ) : زن . و مراد از ابن هند معاويه . و أحجرته : أى ألجأته إلى أن دخل حجره . و ذبذبة : واگردانيدن . و فلان أطرده السّلطان : أى أمر بإخراجه عن بلده .

مىفرمايد : من علىام ، پس بپرسيد « 5 » از من تا خبر داده شويد . پس بيرون « 6 » آئيد براى من در كارزار و پشت دهيد « 7 » . شمشير من برنده است و سرنيزهء من مىدرخشد . از ماست پيغمبر پاك پاك‌كرده « 8 » و حمزه ، بهتر مردم « 9 » ، و همزاد من است جعفر طيّار كه مرو راست بالى « 10 » در بهشتهاى سبز ، و فاطمه زن من است و دران جاى نازيدن است . اين براى اينست و معاويه ، پسر هند ، به سوراخ كرده شده است ، بازگردانيده « 11 » ، فرموده شده به راندن او ،

( 1 ) . A : مىكنند . ( 2 ) . CG : از . ( 3 ) . A : صفا . ( 4 ) . C : خود . ( 5 ) . C : بترسيد E : پس پرسيد . ( 6 ) . CG : برون . ( 7 ) . G : دهند . ( 8 ) . E : - پاك كرده . ( 9 ) . C : من . ( 10 ) . G : مر او را باليست . ( 11 ) . CG : + شده .