شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٨
اظهار ملال از كشتن احمر ، غلام عثمان بقصاص غلام خود كه مسمّى بود « 9 » به كيسان
گر بخت مدد كند بتوفيق خدا * در روز ستاره‌اش نمايم يك‌يك
حكايت « 1 »
حكايت « 1 »
ابن اعثم گويد : منذر بن حفصهء همدانى از لشكر على با عبد اللّه و محمّد ، پسران عمرو بن « 2 » عاص ، محاربه مىكرد و گرد برخاست ، عمرو گفت : « ويحكم ! على من القتام « 3 » و الغبرة ؟ » گفتند : « على ابنيك عبد اللّه و محمّد . » پس فرياد زد و با وردان ، غلام خود ، گفت : « ويلك ، يا وردان ! قرّب اللّواء . » پس معاويه « 4 » گفت : « ليس على ابنيك بأس ، فلا تنقض الصّفّ . » عمرو گفت : « إنّى ولدتهما و لم تلدهما . » و پيش آمد و بر سبيل ارتجاز مىگفت :
هل يغنين وردان عنّى قنبرا * أو يغنين عنّى حبيب « 5 » مسعرا « 6 »
و ابن خديج بيننا و المنذرا « 7 » * إنّى أرى الموت أتانى أحمرا
خالطت جمعا للمسمّى حيدرا
و چون مرتضى ، عليه السّلام ، رجز عمرو بشنيد ، اين ابيات در جواب او فرمود . « 8 »
اظهار ملال از كشتن احمر ، غلام عثمان بقصاص غلام خود كه مسمّى بود « 9 » به كيسان
اظهار ملال از كشتن احمر ، غلام عثمان بقصاص غلام خود كه مسمّى بود « 9 » به كيسان
لهف نفسى و قليل ما أسرّ * ما أصاب النّاس من خير و شرّ
لم أرد فى الدّهر يوما حربهم * و هم السّاعون فى الشّرّ الشّمر
لهف : دريغ خوردن . و إصابة : رسيدن . و شرّ شمرّ ( بكسر الشّين و تشديد الرّاء ) : أى شديد . و لهف منادى .
( 1 ) . CG : - حكايت . ( 2 ) . CG : - بن . ( 3 ) . B : الفنام . ( 4 ) . هامش BD : معاويه پسر خديج كندى از اصحاب معاويه ( منه مدّ ظلّه ) . ( 5 ) . هامش ABDE : حبيب پسر مسلمهء فهرى از اصحاب معاويه . ( 6 ) . A : معسرا . ( 7 ) . هامش ABD : منذر بن حفصهء همدانى از اصحاب على ( منه ) . E : از اصحاب على مرتضى ، سلام اللّه عليه و آله . ( 8 ) . فتوح 3 : 134 - 135 . ( 9 ) . B : بوده .