شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٥

نكته « 1 »

اگر گوئى علماى سنّت و جماعت منع از لعن عمرو بن « 2 » عاص مىكنند و بيت ثالث شاهدست بجواز لعن برو « 3 » ، گوئيم بر تقدير تسليم كه اين ارجوزه شعر مرتضى است ، لازم نيست كه آنچه امام در شأن اهل بغى تواند گفت مردم ، دگر را جائز باشد كه مثل آن گويند ؛ مثلا قاضى به سخن تلخ تعزير مخالف شرع مىتواند كرد و اگر دگرى مرتكب مثل آن سخن شود ، مستحقّ تعزير گردد . زنهار و هزار زنهار كه هرگز « 4 » مرتكب لعن هيچ مسلمان نشوى ، بتخصيص كسى كه صحبت حضرت مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، دريافته باشد ؛ چه ملاقات آن حضرت در آخرت وسيلهء عظيم خواهد بود .

و ابن اعثم گويد : حجر بن عدىّ و عمرو بن حمق خزاعى در صفّين لعنت بر اهل شام كردند و مرتضى ايشان را منع كرد « 5 » . گفتند : « ألسنا على الحقّ ؟ » فرمود « 6 » : « بلى . » گفتند :

« فلم تمنعنا « 7 » من شتمهم و لعنهم ؟ » فرمود : « أكره أن تكونا لعّانين شاتمين ، و لو قلتم : اللّهمّ احقن دماءنا و دماءهم و أصلح ذات بيننا و بينهم و اهدهم من ضلالتهم ، لكان ذلك أحبّ إلىّ . » و اللّه أعلم . « 8 »

يا ذا الّذى يطلب منّى « 9 » الوترا * إن كنت تبغى أن تزور القبرا

حقّا و تصلى « 10 » بعد ذاك الجمرا * أسعطك اليوم ذعافا صبرا

لا تحسبنّى يا ابن عاص عسرا * سل بى بدرا ثمّ سل بى خيبرا

كانت قريش يوم بدر جزرا * إنّى إذا ما الحرب يوما حضرا

أضرمت نارى و دعوت قنبرا * قدّم لوائى لا تؤخّر حذرا

وتر ( بفتح واو ) : كينه . و السّعوط : دواء يصبّ فى الأنف ، و قد أسعطت الرّجل . « 11 » و ذعاف

( 1 ) . CDEG : - نكته . ( 2 ) . جز E : - بن . ( 3 ) . G : - برو . ( 4 ) . ADE : - هرگز . ( 5 ) . CE : + و . ( 6 ) . G : فرمودند . ( 7 ) . B : نمنعنا . ( 8 ) . CDG : - و اللّه اعلم ، E : احب الى اللّه . - - فتوح 2 : 543 . ( 9 ) . C : منه . ( 10 ) . C : يصلى . ( 11 ) . صحاح : 1131 .