شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٣

خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفّين و تعيير او به مساهله در باب دين

شكوه از بودن خلافت او در ايّام « 1 » فتنه و بلا و وقوع امامت او در روزگار محنت و عنا

صبرت على مرّ الأمور كراهة * و أبقيت فى ذاك الصّباب من الأمر

مرّ : تلخ . و الصّبابة : ( بضمّ الصّاد المهملة ) البقيّة من الماء ، ( و بفتح المعجمة ) سحابة تغشى الأرض كالدّخان ، و الجمع صباب .

مىفرمايد : صبر كردم بر تلخ امور به دشوارى ، و باقى گذاشته شدم دران بقيّه يا ابر تاريك از كار خلافت . س :

يابيم ز دشمنان جفائى كه مپرس * بينيم ز دوستان وفائى كه مپرس

القصّه رسيده است كشتى اميد * امروز به گرداب بلائى كه مپرس

خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفّين و تعيير او به مساهله در باب دين

يا عجبا لقد رأيت منكرا * كذبا على اللّه يشيب الشّعرا

يسترق السّمع و يغشى البصرا * ما كان يرضى أحمد لو خبّرا

أن تعدلوا وصيّه و الأبترا * شانى « 2 » النّبىّ و اللّعين الأخزرا

كلاهما بجنده قد عسكرا * قد باع هذا دينه إذ فجرا

بملك مصر إن أصابا ظفرا * من ذا به دنيا بيعه قد خسرا

إشابة : سفيد كردن موى . و استراق : دزديدن . و عدل : برابر كردن ( از ثانى ) . و مراد از وصىّ مرتضى ، عليه السّلام ؛ چه حضرت مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، در شأن او فرموده : « أنت أخى و وصيّى و خليفتى من بعدى و قاضى دينى ( بكسر الدّال « 3 » ) » . و أبتر :

بىخير « 4 » ، و مراد از أبتر شانى النّبىّ معاويه ، و اين ناظرست به إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ « 5 » و مطابق سخنى است كه ترمذى از يوسف بن سعد در شأن بنى اميّه روايت كرده و در

( 1 ) . E : - ايام . ( 2 ) . EG : شان . ( 3 ) . E : دال . ( 4 ) . E : بىخبر . ( 5 ) . الكوثر : 3 .