شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٧

بازنمودن شجاعت و قوّت و آشكارا كردن فتوّت و مروّت

و منصور آن‌كس است كه يارى كنند ايشان « 1 » او را . و زمين مىداند كه ما بهتر ساكن اوئيم ، چنانچه به اين گواهى مىدهد رودخانهء مكّه « 2 » و دهها . و خانهء كعبه خداوند پرده ، اگر خواهند ، سخن گويد ايشان را ، و ندا كرد به آن ركن خانهء كعبه و حجر اسود « 3 » . س :

اى دوست غرض ز خلق آدم مائيم * مجموعهء اسرار دو عالم مائيم

هرچند كه ارباب شرف بسيارست * دانند محقّقان كه خاتم مائيم

بازنمودن شجاعت و قوّت و آشكارا كردن فتوّت و مروّت

بازنمودن شجاعت و قوّت و آشكارا كردن فتوّت و مروّت

إذا اجتمعت عليا معدّ و مذحج * بمعركة يوما فإنّى أميرها

مسلّمة أكفال خيلى فى الوغى * و مكلومة لبّاتها و نحورها

حرام على أرماحنا طعن مدبر * و تندقّ منها فى الصّدور صدورها

معدّ ( بفتح الميم ) : أبو العرب و هو معدّ بن عدنان . و مذحج ( بفتح الميم و تقديم الحاء المهملة ) : أبو قبيلة . و معركة : حربگاه . و أمر : فرمودن ( از اوّل ) ؛ و أمير : فرمانروا . و كفل :

ميان « 4 » سرين . و الكلم : الجراحة . و لبّة « 5 » : سينه . و النّحر : موضع القلادة من الصّدر . و إدبار :

پشت دادن . و اندقاق : كوفته شدن . و بيت ثانى دالّ بر آنكه حضرت ناظم در حرب نمىگريخته ، و ثالث بر آنكه از پى لشكر گريخته نمىرفته ، و اين در قتال « 6 » اهل بغى است ؛ قال الشّافعىّ ، رحمة اللّه عليه « 7 » : « أخذ المسلمون السّيرة فى قتال المشركين من رسول اللّه ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، و أخذوا السّيرة فى قتال البغاة من علىّ ، عليه السّلام . » و ابن اعثم گويد : مرتضى در صفّين با لشكر خود گفت : « أيّها النّاس ، انظروا ، لا تقاتلوا القوم حتّى

( 1 ) . B : - ايشان ، E : انسان . ( 2 ) . E : كعبه . ( 3 ) . C : ركن خانه و حجر الاسود . ( 4 ) . E : - ميان . ( 5 ) . E : ليه . ( 6 ) . E : قبال . ( 7 ) . C : رحمه اللّه .