شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٢

تخويف نفس از شيب و توجيه « 5 » او بعالم غيب

اى دوست كه اسباب زراعت دارى * تا كى گذرد عمر تو در بيكارى

چون علم و عمل آب و زمين است ترا * گر اهل دلى تخم سعادت كارى « 1 »

اظهار ترحّم بر طفلان پدرمرده كه از سهام حوادث مجروحند و آزرده

اظهار ترحّم بر طفلان پدرمرده كه از سهام حوادث مجروحند و آزرده

ما إن تأوّهت فى شىء رزئت به * كما تأوّهت للأطفال فى الصّغر

قد مات والدهم من كان يكفلهم * فى النّائبات و فى الأسفار و الحضر

تأوّه : آوخ كردن . و طفل : كودك . و كفول : پذيرفتن ( از اوّل ) . و السّفر و الحضر : ضدّان .

مىفرمايد : نكنم « 2 » آوخ در چيزى كه مصيبت رسانيده « 3 » شوم به آن ، چنانچه آوخ كنم براى طفلان در خردى . به حقيقت مرد پدر ايشان ، آن كس كه بود كه مىپذيرفت ايشان را در حوادث و در سفرها و در حضر « 4 » . س :

هركس كه چو طفل اشك من گشت يتيم * در گوشهء محنت است پيوسته مقيم

در منظر ديده گر نشيند يكدم * جز گريهء زارش نبود هيچ نديم

تخويف نفس از شيب و توجيه « 5 » او بعالم غيب

تخويف نفس از شيب و توجيه « 5 » او بعالم غيب

الشّيب عنوان المنيّة * و هو تاريخ الكبر

و بياض شعرك موت شع * رك ثمّ أنت على الأثر

فإذا رأيت الشّيب عمّ * الرّأس فالحذر الحذر

عنوان : سرنامه « 6 » . و التّأريخ : تعريف الوقت . و بياض : سفيدى . و شعر : موى . و عموم :

همه را فرارسيدن . و الحذر مفعول « الزم » مقدّر .

( 1 ) . E : دارى . ( 2 ) . E : نكم . ( 3 ) . CG : رسيده . ( 4 ) . E : حضرها . ( 5 ) . E : توجه . ( 6 ) . G : سرمايه .