شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٩

خطاب بشخصى كه از حليهء خير عاطل بوده و در كسوت شرّ و باطل مىنموده

العماد : الأبنية المرتفعة . و استنجاد : يارى خواستن . و خلّ ( بكسر ) : دوست . و در بعضى نسخ بجاى مصراع اوّل : « تكثّر « 1 » من الإخوان ما اسطعت إنّهم » ؛ و تكثّر « 2 » : بسيار گردانيدن ؛ و اصل اسطعت : استطعت ، تاء محذوف شده ، و « اسطاع يسطيع « 3 » » شايع است .

مىفرمايد : فراگير برادران صفا را ، چه به درستى كه ايشان ستونهااند ، چون يارى خواهى ازيشان ، و پشت‌هااند . و نيست بسيار هزار دوست و يار ، و به درستى كه يك دشمن هرآينه بسيارست . س :

دانا كه براى دوستان در كارست * پيوسته ز شاخ عمر برخوردارست

هرچند ترا دولت و نصرت يارست * صد دوست كم است و دشمنى بسيارست

خطاب بشخصى كه از حليهء خير عاطل بوده و در كسوت شرّ و باطل مىنموده

خطاب بشخصى كه از حليهء خير عاطل بوده و در كسوت شرّ و باطل مىنموده

ما فيك خير و لا مير يعدّ له * قضيت منك لباناتى و أوطارى

فإن بقيت فلا ترجى لمكرمة * و إن هلكت فمذموما إلى النّار

الميرة : الطّعام ، و قد مار أهله يميرهم « 4 » ميرا ، و منه قولهم : ما عنده خير و لا مير . « 5 » و لبانة ( بضمّ ) و وطر : حاجت .

مىفرمايد : نيست در تو هيچ خير و هيچ فايده كه شمرده شود كه « 6 » براى آن بگزارم من از تو حاجتها و مهمّهاى « 7 » خود . پس اگر بمانى ، پس اميد داشته نمىشوى « 8 » براى بزرگوارى ؛ و اگر هلاك شوى ، پس رفتى نكوهيده به آتش . س :

اى گشته ز روى مردمى مظهر جود * هر روز ترا فتح دگر خواهد بود

شخصى كه ازو نفع به مردم نرسد * در مذهب من برو حرام است وجود

( 1 ) . E : يكثر . ( 2 ) . E : تكثير . ( 3 ) . E : يستطيع . ( 4 ) . E : يمير . ( 5 ) . صحاح : 821 . ( 6 ) . E : - كه . ( 7 ) . G : مهمات . ( 8 ) . E : نمىشود .