شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٢

تفضيل فقر كه مقصد اهل كمال است بر غنى كه مؤدّى به نقص و زوال است

بيان آنكه غنى واسطهء عزّت و افتخارست و فقر رابطهء ذلّت و انكسار

بيان آنكه غنى واسطهء عزّت و افتخارست و فقر رابطهء ذلّت و انكسار

كثير المال ليس له عوار * و لا فى كلّ ما يأتيه عار

لأنّ المال يستر كلّ عيب * و فى الفقر المذلّة و الصّغار

كذاك الفقر بالأحرار يزرى * كما أزرت بشاربها « 1 » العقار

عوار ( بضمّ ) : عيب . و صغار : خوارى . و عقار ( بضمّ ) : باده .

مىفرمايد : بسيار مال ، نيست مرو را عيبى ، و نيست در هرچه مىآيد به او ننگى ؛ براى آنكه مال مىپوشاند هر عيبى « 2 » را ، و در فقر مذلّت و خواريست . همچنين فقر آزادان را خوار دارد ، چنانچه خوار دارد آشامندهء باده را باده « 3 » . س :

جمعى كه عزيز و محترم مىباشند * زانست كه صاحب درم مىباشند

وانها كه ندارند ز دنيا بهره * پيوسته اسير درد و غم مىباشند

تنبيه بر آنكه درويشى با خوارى آميخته و خاك مذلّت بر مساكن فقرا بيخته

تنبيه بر آنكه درويشى با خوارى آميخته و خاك مذلّت بر مساكن فقرا بيخته

مساكن أهل الفقر حتّى قبورهم * عليها تراب الذّلّ بين المقابر

ذلّ : خوار بودن . و مقبرة : گورستان .

مىفرمايد : آرامگاههاى اهل فقر تا گورهاى ايشان ، بر آنست خاك خوارى در ميان گورستانها . س :

جمعى كه به فقر و فاقه آميخته‌اند * صد گرد بلا بهر خود انگيخته‌اند

گورى كه به اين قوم تعلّق دارد * گويا كه بران خاك فنا بيخته‌اند

تفضيل فقر كه مقصد اهل كمال است بر غنى كه مؤدّى به نقص و زوال است

تفضيل فقر كه مقصد اهل كمال است بر غنى كه مؤدّى به نقص و زوال است

دليلك أنّ الفقر خير من الغنى * و أنّ قليل المال خير من المثرى

( 1 ) . A : لشاربها . ( 2 ) . C : عيب . ( 3 ) . E : باده باده را .