شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧١

اظهار صبر در زمان عسر و شكر در اوان « 4 » يسر

بيان تبدّل و تغيّر اين سراى غرور خواه در محنت و اندوه و خواه در فرح و سرور

لئن ساءنى دهر عزمت تصبّرا * فكلّ « 1 » بلاء لا يدوم يسير

و إن سرّنى لم أبتهج بسروره * فكلّ سرور لا يدوم حقير

مسرّة و سرور : شاد « 2 » كردن و شاد شدن . و ابتهاج : شاد شدن . و الحقير : الصّغير الذّليل .

مىفرمايد : اگر غمگين كند مرا روزگار ، دل نهم بر صبر ؛ چه هر بلائى كه هميشه نيست ، آسانست . و اگر شاد كند مرا ، شاد نشوم به شاد « 3 » كردن او ؛ چه هر شاد شدن كه هميشه نيست ، حقيرست . س :

اى دل ز غم زمانه درهم نشوى * وز يارى دهر شاد و خرّم نشوى

احوال جهان به يك‌نفس مىگذرد * وابسته بقيد سور و ماتم نشوى

اظهار صبر در زمان عسر و شكر در اوان « 4 » يسر

لئن ساءنى دهر فقد سرّنى دهر * و إن مسّنى عسر فقد مسّنى يسر

لكلّ من الأيّام عندى عادة * فإن ساءنى صبر و إن سرّنى شكر

عادة : خوى . و صبر خبر مبتداى محذوف ، أى فعادتى صبر .

مىفرمايد : اگر غمگين كند مرا روزگارى « 5 » ، پس به حقيقت شاد كند مرا روزگارى ؛ و اگر برسد به من دشواريى « 6 » ، پس به حقيقت برسد به من آسانيى « 7 » . براى هريك از روزها نزد من خوئيست « 8 » . پس اگر غمگين كند مرا ، خوى من صبرست ؛ و اگر شاد كند مرا ، خوى من شكرست . س :

گر دهر جفا كرد مرا صابر يافت * ور لطف و « 9 » وفا كرد مرا شاكر يافت

صد شكر كه نفس من بتوفيق خدا * خود را بمراد خويشتن قادر يافت

( 1 ) . C : و كلّ . ( 2 ) . C : شادى . ( 3 ) . A : بشان . ( 4 ) . E : اوان . ( 5 ) . G : روزگار . ( 6 ) . EG : دشوارى . ( 7 ) . EG : آسانى . ( 8 ) . C : خوبى است . ( 9 ) . CE : - و .