شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٤

بيان آنكه شربت مراد بكام كشيدن موقوف است بر زهر محنت و مشقّت چشيدن

نقش است در سنگ . آن ادبها گنجهاست كه افزون مىشود ذخيره‌هاى آن ، و ترسيده نمىشود بران از حادثهء گردش . س :

اى جان و تنت سرشته با صدق و صواب * در علم و ادب كوش بايّام شباب

آداب جوان چو نقش باشد بر سنگ * وين نقش نمىشود به صد قرن خراب

إنّ الأديب إذا زلّت به قدم * يهوى « 1 » على فرش الدّيباج و السّرر

النّاس اثنان ذو علم و مستمع * واع و سائرهم كاللّغو و العكر

هوىّ : فرو افتادن ( از ثانى ) . و فراش : آنچه بگسترانند ، و فرش ( بضمّ فاء و عين « 2 » ) : جمع او . و ديباج : ديبا . و سرير : تخت ، و سرر ( بضمّ سين و راء ) : جمع او . و وعى : ياد گرفتن . و سائر : باقى چيزى . و لغو : بيهوده . و عكر : دردى .

مىفرمايد : به درستى كه صاحب ادب ، چون بلغزد او را قدمى ، فروافتد بر بسترهاى ديبا و بر تختها . مردم دو صنفند : خداوند علم و شنوندهء يادگيرنده و باقى ايشان چون بيهوده و دردند . س :

اى گشته بعقل و زيركى فرزانه * تحصيل كمال خويش كن مردانه

صافيست كسى كه علم و « 3 » حكمت دارد * باقى همه دُردند درين ميخانه

بيان آنكه شربت مراد بكام كشيدن موقوف است بر زهر محنت و مشقّت چشيدن

بيان آنكه شربت مراد بكام كشيدن موقوف است بر زهر محنت و مشقّت چشيدن

لا يبلغ المرء بالإحجام همّته * حتّى يواصلها منه بتغرير

حتّى يواصل فى أفنان مطلبه * غورا بنجد و إعتابا بتعذير

مواصلة و وصال : به چيزى پيوند كردن . و تغرير : بخطر و هلاك افكندن . و فنن : شاخ درخت ، و أفنان : جمع او ، و مراد انواع . و الغور : المطمئنّ من الأرض ؛ « 4 » و النّجد « 5 » : ما ارتفع

( 1 ) . E : - يهوى . ( 2 ) . CG : فا و را . ( 3 ) . E : - و . ( 4 ) . صحاح : 773 . ( 5 ) . C : النحد .