شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٣

تحسين تحصيل ادب و زيركى « 1 » در صغر سنّ و اوّل « 2 » كودكى

مذمّت بعضى مردم كه بمعنى بهايمند و در باديهء ضلالت حيران و هايمند

مذمّت بعضى مردم كه بمعنى بهايمند و در باديهء ضلالت حيران و هايمند

أ بنيّ إنّ من الرّجال بهيمة * فى صورة الرّجل السّميع المبصر

فطن بكلّ رزيّة فى ماله * و إذا أصيب بدينه لم يشعر

بهيمة : چهارپاى . و إصابة : رسانيدن .

مىفرمايد : اى پسرك من ، به درستى كه بعضى از مردان چهارپاست ، در پيكر مرد شنواى بينا . زيرك است بهر مصيبتى كه در مال اوست ، و چون رسانيده شود مصيبت بدين او ، نداند . س :

هستند جماعتى به صورت انسان * وز روى حقيقتند با خر يكسان

دين است برين گروه ابله دشوار * دنياست برين مردم نادان آسان

تحسين تحصيل ادب و زيركى « 1 » در صغر سنّ و اوّل « 2 » كودكى

تحسين تحصيل ادب و زيركى « 1 » در صغر سنّ و اوّل « 2 » كودكى

حرّض بنيك على الآداب فى الصّغر * كيما تقرّ بهم عيناك فى الكبر

و إنّما مثل الآداب تجمعها * فى عنفوان الصّبا كالنّقش فى الحجر

هى الكنوز الّتى تنمو ذخائرها * و لا يخاف عليها حادث الغير

حرّض بضاد معجمه يا مهمله « 3 » ، و تحريض : برانگيختن ، و تحريص : حريص گردانيدن . و قرّة و قرور « 4 » : چشم روشن شدن ( از رابع ) . و عنفوان ( بضمّ عين ) : اوّل جوانى . و صبا ( بكسر صاد ) : كودكى . و نقش : نگار . و كنز : گنج . و نماء : افزون شدن . و الذّخيرة : واحدة « 5 » الذّخائر . و الغير ( بكسر الغين ) : الاسم من غيّرت الشّىء فتغيّر .

مىفرمايد : برانگيز « 6 » پسران خود را بر ادبها در خردى ، تا روشن شود به ايشان دو چشم تو در بزرگى . و به درستى كه داستان ادبها كه جمع مىكنى تو آن را در اوّل كودكى ، چون « 7 »

( 1 ) . E : بزرگى . ( 2 ) . E : در اول صغر و . ( 3 ) . B : مهمله يا معجمه . ( 4 ) . G : غرة و غرور . ( 5 ) . C : واحد . ( 6 ) . C : برنگيزان . ( 7 ) . E : چو .