شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٥

ابتهال و مناجات بقاضى حاجات « 1 »

حرف الرّاء

ابتهال و مناجات بقاضى حاجات « 1 »

أيا من ليس لى منك المجير * بعفوك من عذابك أستجير

أنا العبد المقرّ بكلّ ذنب * و أنت السّيّد الصّمد الغفور

فإن عذّبتنى فالذّنب منّى * و إن تغفر فأنت به جدير

إجارة : زنهار دادن . و عفو : درگذاشتن « 2 » جرم از كسى . و استجارة : زنهار خواستن . و أقرّ بالحقّ : أعترف به . و سيّد : خداوند ، و به اين معنى مستعمل نيست مگر به نسبت با عبد « 3 » ، مثلا نگويند : سيّد الفرس . و جدير : سزاوار .

مىفرمايد : اى آن كس كه نيست مرا از تو زنهاردهنده ، بعفو تو از عقوبت تو زنهار

( 1 ) . CE : بقاضى الحاجات . ( 2 ) . B : درگذشتن . ( 3 ) . E : عبيد .