شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٣

ارشاد بتحمّل اندوه و صبر بر مكروه

حرف الذّال

حرف الذّال

ارشاد بتحمّل اندوه و صبر بر مكروه

ارشاد بتحمّل اندوه و صبر بر مكروه

أغض عينا على القذى * و تصبّر على الأذى

إنّما الدّهر ساعة * يقطع الدّهر كلّ ذا

إغضاء : چشم فروگرفتن . و قذاة « 1 » : خاشاك كه در چشم افتد ، و قذى : جمع او . و تصبّر :

شكيبائى نمودن .

مىفرمايد : فروگير چشم را « 2 » بر خاشاكها كه درو افتند « 3 » و صبر كن بر رنج ؛ نيست روزگار ، مگر ساعتى « 4 » ، مىبرد روزگار همهء اين . س :

ارباب صفا رسم تحمّل دارند * با دشمن و با دوست تنزّل دارند

چون سهم حوادث فكند قوس فلك * در كفّ سپر صبر و توكّل دارند

( 1 ) . G : غذاة . ( 2 ) . A : چشم ، E : خشم را . ( 3 ) . BC : افتد . ( 4 ) . E : + كه .