شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥١
نكته « 6 »
كنت لك ؟ » گفت : « لا ، يا أمير المؤمنين . » فرمود : « ويحك ! فما حملك على أن فعلت ما فعلت و أيتمت أولادى من بعدى ؟ » و عبد الرّحمن هيچ جواب نگفت « 1 » . مرتضى فرمود :
وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً « 2 » . و او را به زندان فرستاد و تفقّد احوال « 3 » او مىكرد و با مردم خود مىگفت « 4 » : « أ أرسلتم إلى أسيركم ذاك طعاما ؟ » و چون گفتندى نه ، فرمودى : « وجّهوا إليه طعاما . » و در روز بيست و هفتم رمضان بجوار رحمت حق‌ّتعالى « 5 » پيوست .
و لا عار للأشراف أن ظفرت بهم * كلاب الأعادى من فصيح و أعجم
فحربة وحشىّ سقت حمزة الرّدى * و حتف علىّ من حسام ابن ملجم
و تفصيل اين قصّه بوجهى دگر در فاتحهء سابعه گذشت .
نكته « 6 »
نكته « 6 »
خلاف است ميان فقها كه چون مقتول را اولاد صغار باشد « 7 » ، قصاص قاتل جايزست يا نه . ابو حنيفه و مالك بر اوّلند و شافعى بر ثانى ، و حجّت اوّلين آنست كه امام حسن ابن ملجم را بقصاص حضرت « 8 » مرتضى قتل فرمود ، و شافعيّه گويند آن قصاص نبود ، بلكه حدّ بود ؛ چه قتل حدّ قاتل امام است و مؤيّد اين مذهب « 9 » است آنچه ابن اعثم و غير او « 10 » روايت كنند كه مرتضى در شأن ابن ملجم فرمود : « احبسوه ، فإذا أنا متّ ، فاقتلوه ، كما قتلنى . » چه كرم و احسان ذاتى منافى انتقام است ، ليكن اجراى حدّ بر وفق لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ « 11 » واجب است « 12 » .
( 1 ) . E : + و . ( 2 ) . الأحزاب : 38 . ( 3 ) . C : حال . ( 4 ) . E : گفت . ( 5 ) . G : - تعالى . ( 6 ) . C : حكايت . ( 7 ) . C : باشند . ( 8 ) . E : - حضرت . ( 9 ) . G : آن مذهب . ( 10 ) . C : آن . ( 11 ) . النّور : 2 . ( 12 ) . G : + و اللّه اعلم .