شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٦

بيان احاطهء مرگ اندوه اساس به هر كه ولادت يافت از افراد ناس

مىفرمايد : آرزو كردند مردى چند كه بميرم من ، و اگر بميرم ، پس « 1 » آن راهى است كه نيستم من دران راه يگانه . و نيست آن كس كه مىجويد مخالفت من كه گزند رساند مرا ، و نيست مرگ آن كس كه به حقيقت مرد پيش از من جاودان‌كنندهء من . و به درستى كه من و آن كس كه به حقيقت مرد پيش از من هرآينه چون آن كس است كه زيارت مىكند دوستى را ، يا شبانگاه مىكند « 2 » و بامداد مىكند . س :

خواهند گروه دشمنان مردن من * وز « 3 » چنگ عقاب مرگ آزردن من

نى هستى اين طايفه خواهد ماندن * نى نيز ميسّرست جان بردن من

بيان احاطهء مرگ اندوه اساس به هر كه ولادت يافت از افراد ناس

بيان احاطهء مرگ اندوه اساس به هر كه ولادت يافت از افراد ناس

الموت لا والدا يبقى و لا ولدا * هذا السّبيل إلى أن لا ترى أحدا

كان النّبىّ و لم يخلد لأمّته * لو خلّد اللّه خلقا قبله خلدا

للموت فينا سهام غير خاطئة * من فاته اليوم سهم لم يفته غدا

أمّة : گروه . و تخليد : جاودانه كردن . و خاطئ : خطاكننده ، و فى المثل : « مع الخواطئ سهم صائب » .

مىفرمايد : مرگ نه پدر را باقى مىدارد « 4 » و نه فرزند را ، اينست راه ، تا آنگاه كه نبينى يكى را . بود پيغمبر و جاويد نماند براى گروه خود ، اگر جاويدان « 5 » گردانيدى خدا مخلوقى را پيش ازو ، جاويدان بودى او « 6 » . مر مرگ را در ميان ما تيرهاست غير خطاكننده ، هركه درگذشت ازو امروز تيرى ، درنمىگذرد ازو فردا . س :

از تير اجل كسى نخواهد جان برد * هر شخص كه زاد عاقبت خواهد مرد

بىمرگ « 7 » حيات ما ميسّر نشود * آرى نبود صافى دنيا بىدُرد

( 1 ) . E : + از . ( 2 ) . CG : - مىكند . ( 3 ) . B : در . ( 4 ) . G : مىگذارد . ( 5 ) . E : جاودان . ( 6 ) . E : - او . ( 7 ) . E : نى .