شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٢

بيان يكسان شدن خلايق بعد از موت و خوار گشتن انسان بعد از فوت

انديشه بكن ز مرگ و اكنون به كف آر * چيزى كه ترا روز اجل خواهد بود

ارشاد بابن الوقت بودن و ابواب حال بر وى دل گشودن

ارشاد بابن الوقت بودن و ابواب حال بر وى دل گشودن

مضى أمسك الباقى شهيدا معدّلا * و أصبحت فى يوم عليك شهيد

فإن كنت بالأمس اقترفت إساءة * فثنّ بإحسان و أنت حميد

و لا ترج فعل الخير يوما إلى غد * لعلّ غدا يأتى و أنت فقيد

و يومك إن عاتبته عاد نفعه * إليك و ماضى الأمس ليس يعود

شهيد : گواه . و تعديل : عدل خواندن . و اقتراف : كسب كردن . و تثنية : دوتا كردن . و إرجاء : واپس بردن . و معاتبة : با كسى عتاب كردن . و عود : بازآمدن . و شهيد خبر « هو » محذوف .

مىفرمايد : گذشت ديروز تو كه به اعتبارى باقى است ، در حالى كه گواهى است عدل خوانده ؛ و رسيدى « 1 » به بامداد در روزى كه بر تو گواه است . پس اگر بودى كه در ديروز كسب كردى بدى را ، پس دوتا كن به نيكوئى كردن و تو ستوده باشى . و تأخير مكن كردار خير را روزى به فردا ، شايد كه فردا آيد و تو نايافت باشى . و روز خود ، اگر عتاب كنى او را ، بازگردد نفع او به تو و ديروز گذشته نيست كه بازگردد . س :

اى يافته از بادهء تحقيق خبر * در جان تو كرده آتش عشق اثر

خواهى كه ز اهل حال يا بى بهره * بر نقطهء خال « 2 » دوز پيوسته نظر

بيان يكسان شدن خلايق بعد از موت و خوار گشتن انسان بعد از فوت

بيان يكسان شدن خلايق بعد از موت و خوار گشتن انسان بعد از فوت

ذهب الّذين عليهم وجدى * و بقيت بعد فراقهم وحدى

من كان بينك فى التّراب و بينه * شبران فهو بغاية البعد

( 1 ) . A : رسند . ( 2 ) . ACG : حال .