شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٠

تنبيه بر غم درويشان خوردن و تسكين دلهاى پريشان كردن

يكون كروح بين جسمين قسّمت * فجسمهما جسمان و الرّوح واحد

تقسيم : بخش كردن . و الرّوح يذكّر و يؤنّث .

مىفرمايد : قصدهاى مردان در كارهاى بسيارست ، و قصد من از دنيا دوستى يارىكننده است كه باشد چون جانى ميان دو تن كه قسمت كرده شده باشد ، پس تن « 1 » ايشان دو تن باشد و جان يكى . س :

از حضرت حقّ هميشه خواهد دل من * يارى كه سرشته شد به مهرش گل من

از غم چو شود جهان به چشمم تاريك * پرنور كند چهرهء او منزل من

ترغيب نفس به قناعت كه مشتمل است بر عين طاعت

ترغيب نفس به قناعت كه مشتمل است بر عين طاعت

أفلح من كان له كرديده * يأكل منها ثمّ يثنى جيده

الكرديدة ( بالكسر ) : تمر يبقى فى أسفل الجلّة من جانبيها . « 2 » و اثناء : دوتا كردن . و جيد :

گردن .

مىفرمايد : رسته است كسى كه هست مرو را بقيهء خرمائى كه مىخورد ازآن‌پس ، دوتا مىكند گردن خود را . س :

گر نيست ترا ز كيد دشمن بيمى * وز نان جو سوخته دارى نيمى

فارغ بنشين به گوشهء عزلت خويش * زنهار مخور غم كه ندارى سيمى

تنبيه بر غم درويشان خوردن و تسكين دلهاى پريشان كردن

تنبيه بر غم درويشان خوردن و تسكين دلهاى پريشان كردن

و حسبك داء أن تبيت ببطنة * و حولك أكباد تحنّ إلى القدّ

البطنة : أن تمتلئ « 3 » من الطّعام امتلاء شديدا . « 4 » و كبد : جگر . و حنين : آرزومند شدن ( از

( 1 ) . E : - تن . ( 2 ) . صحاح : 531 . ( 3 ) . B : تملأ . ( 4 ) . همان : 2080 .