شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٥
ترجيح مشقّت سفر بر آسايش حضر
ترجيح مشقّت سفر بر آسايش حضر
ترجيح مشقّت سفر بر آسايش حضر
تغرّب عن الأوطان فى طلب العلى * و سافر ففى الأسفار خمس فوائد
تفرّج همّ و اكتساب معيشة * و علم و آداب و صحبة ماجد
تغرّب : غريب شدن . و الفائدة : ما استفدته من علم أو « 1 » مال . و تفرّج : وابردن اندوه .
و الهمّ : الحزن الّذى يذيب « 2 » الإنسان . « 3 »
مىفرمايد : غريب شو از وطنها در جستن بزرگى ، و سفر كن ؛ كه در سفرهاست پنج فايده :
وابردن اندوه و كسب كردن وجه معيشت و علم و فرهنگها « 4 » و صحبت بزرگوار . س :
جمعى كه رموز عشق دريافته‌اند * كام دل خويش در سفر يافته‌اند
علم و ادب و خرّمى و كسب معاش * در صحبت ارباب نظر يافته‌اند
فإن قيل فى الأسفار ذلّ و محنة * و قطع الفيافى و ارتكاب شدائد
فموت الفتى خير له من مقامه * بدار هوان بين واش و حاسد
المحنة : ما يمتحن به الإنسان من بليّة . و فيفاء ( بفتح ) : بيابان بىآب ، و فيافى : جمع او .
و المقام ( بالضّمّ ) : الإقامة . و هوان : خوار شدن . و الواشى : الغمّاز .
مىفرمايد : پس اگر گفته شود كه در سفرها خوارى و محنت است و بريدن بيابانهاى بىآب و ارتكاب چيزهاى سخت ، پس مردن جوانمرد بهترست مرو را از مقيم شدن او به خانهء خوارى ميان غمّاز و حاسد . س :
هرچند كه در سفر ملامت باشد * وز هر طرفى غصّه حوالت باشد
زان به كه شوى مقيم در خانهء خويش * وز اهل وفا ترا خجالت باشد
( 1 ) . E : و . ( 2 ) . E : يذهب . ( 3 ) . مفردات : 845 . ( 4 ) . E : فرهنگيها .