شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩١
شكوه از دوستان منافق و ياران غير موافق
حرف الحاء
حرف الحاء
شكوه از دوستان منافق و ياران غير موافق
شكوه از دوستان منافق و ياران غير موافق
كلّ خليل لى خاللته * لا ترك اللّه له واضحه
فكلّهم أروغ من ثعلب * ما أشبه اللّيلة بالبارحه
مخالّة و خلال : با كسى دوستى كردن . و الواضحة : الأسنان الّتى تبدو عند الضّحك . و إشباه : مانسته شدن . و بارحة : دوش .
مىفرمايد : هر دوستى مرا « 1 » كه دوستى كردم با او ، مگذاراد خدا مرو را دندانهاى پيش ! پس هريك ازيشان بازىدهنده‌ترست « 2 » از روباه . چه مانندست امشب بدوش ! س :
تا چند به مهر دوستان مىنازى * اين طايفه را نيست بجز غمّازى
روباه‌وشند و وقت حيلت كردن * گر شير نرى خورى ازيشان بازى
( 1 ) . CG : دوستى را . ( 2 ) . B : يارىدهنده‌تر ، C : - تر .