شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٣
خطاب باصحاب سعادت انتساب در صفّين و نصيحت ايشان بوقار و تمكين
حين : هنگام بودن . و وفاة : مرگ . و اختلاف : نزد كسى آمدوشد كردن ؛ و مختلف : اسم زمان . و القنا : جمع القناة « 1 » ، و هى الرّمح . و در بعضى نسخ بجاى و حان وفاته « له و وفاته » . و واو در و دنت حالى ، يا عاطف بر جامعا ، مثل فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً « 2 » و صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ « 3 » .
مىفرمايد : اى گردكننده مر چيزهاى پراكندهء او را ساعتهاى او ، و نزديك شده مرگ او و رسيده هنگام وفات او ، بازگرد از معركه ؛ چه به درستى كه من نزد زمان آمدشد « 4 » نيزه‌ها شيرىام كه بازمىگردد بر دشمنان دليريهاى او . س :
اى آمده بهر جنگ من تند و دلير * طبع تو مگر ز جان شيرين شده سير
برگرد كه ناگاه نگردى كشته * آن دم كه مرا غضب بگيرد چون شير
خطاب باصحاب سعادت انتساب در صفّين و نصيحت ايشان بوقار و تمكين
خطاب باصحاب سعادت انتساب در صفّين و نصيحت ايشان بوقار و تمكين
دبّوا دبيب النّمل لا تفوتوا * و أصبحوا فى حربكم و بيتوا
كيما تنالوا الدّين أو تموتوا * أو لا فإنّى طالما عصيت
قد قلتم لو جئتنا فجيت * ليس لكم ما شئتم و شيت
بل ما يريد المحيى المميت
دبّ و دبيب : نرم رفتن ( از ثانى ) . و نمل : مور . و الإصباح : ناقص بمعنى الكون فى الصّبح .
و بيات « 5 » و بيتوتة : شب گذاشتن ( از ثانى ) . و طالما : ديرست . و ما : كافّه يا « 6 » مصدرى . و لو :
براى تمنّى . و إحياء : زنده كردن . و إماتة : ميرانيدن .
مىفرمايد : نرم رويد نرم رفتن مور ، درمگذريد « 7 » ، و در بامداد باشيد در جنگ خود و در شب « 8 » باشيد در جنگ ؛ تا بيابيد دين را ، يا بميريد ، بلكه نه ، به درستى كه ديرست كه « 9 »
( 1 ) . BC : قناة . ( 2 ) . الأنعام : 96 . ( 3 ) . الملك : 19 . ( 4 ) . G : آمدوشد . ( 5 ) . C : - و بيات . ( 6 ) . CG : - كافّه يا . ( 7 ) . G : درنگذريد . ( 8 ) . A : و درشت . ( 9 ) . CG : - ديرست كه .