شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٦

تنبيه بر قناعت به قوت يك‌روزه و فراغت از طلب و دريوزه

ترهيب نفس از دنيا و ترغيب او بعقبى

ترهيب نفس از دنيا و ترغيب او بعقبى

قد كنت ميتا فصرت حيّا * و عن قليل تصير ميتا

عزّ بدار الفناء بيت * فابن « 1 » دار البقاء بيتا

صيرورة : گشتن . و ميت اوّل مجاز ، چه موت بعد از حيات مىباشد .

مىفرمايد : به حقيقت بودى مرده ، پس گشتى زنده ، و بعد از زمانى اندك مىگردى مرده . عزيزست بسراى فنا خانه‌اى ، پس بنا كن در « 2 » سراى بقا « 3 » خانه‌اى . س :

ده روزه حياتى كه تو دارى اى دل * شكّ نيست كه مىشود به مردن زائل

تا چند براى دار دنيا كوشى * بايد كه كنى سراى عقبى حاصل

ارشاد به قناعت و ترك و تذكار لوازم مرگ

ارشاد به قناعت و ترك و تذكار لوازم مرگ

بيت و ثوب و قوت يوم * يكفى لمن فى غد يموت

و ربّما مات نصف يوم * و النّصف من قوته يفوت

نصف : نيم .

مىفرمايد : خانه‌اى و جامه‌اى و قوت يك روز كافى است مر كسى را كه در فردا خواهد مرد . و بسا كه بميرد در نيمروز و يك نيمه از قوت او فوت شود . س :

چون داد خدا روزى يك‌روزه ترا * عيب است دگر سؤال و دريوزه ترا

با خود نبرى هيچ دران دم كه برد * تقدير ازين گنبد فيروزه ترا

تنبيه بر قناعت به قوت يك‌روزه و فراغت از طلب و دريوزه

تنبيه بر قناعت به قوت يك‌روزه و فراغت از طلب و دريوزه

بيت يوارى الفتى و ثوب * يستر من عورة و قوت

( 1 ) . CG : فاين . ( 2 ) . CG : پس كجاست . ( 3 ) . CG : + براى .