شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٣

تنبيه بر زوال و فناى « 1 » جهان و تشبيه دنيا به مارى « 2 » زهرفشان

حرف التّاء

حرف التّاء

تنبيه بر زوال و فناى « 1 » جهان و تشبيه دنيا به مارى « 2 » زهرفشان

تنبيه بر زوال و فناى « 1 » جهان و تشبيه دنيا به مارى « 2 » زهرفشان

قد رأيت القرون كيف تفانت * درست ثمّ قيل كان و كانت

هى دنيا كحيّة تنفث السّم * م و إن كانت المجسّة لانت

كم أمور لقد تشدّدت فيها * ثمّ هوّنتها علىّ و هانت « 3 »

قرن ( بفتح قاف ) : همزاد . و تفانى : بهم فانى شدن . و دروس : ناپديد شدن ( از اوّل ) . و هى : ضمير قصّه ، و تأنيث او گاهى است كه در جملهء مفسّره مؤنّثى غير فضله و غير شبيه بفضله باشد ، مانند فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ « 4 » بخلاف « إنّها به نيت غرفة و إنّها كان القرآن معجزة » . و حيّة : مار . و نفث : دردميدن ( از ثانى ) . و سمّ : زهر . و جسّه بيده : أى مسّه . و

( 1 ) . CG : فنا و زوال . ( 2 ) . E : به مار . ( 3 ) . C : فلانت . ( 4 ) . الحجّ : 46 .