شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٣
مدح قبيله‌اى چند از عرب به شجاعت و اصالت و ادب
ستايش عساكر « 1 » نصرت‌مآثر
ستايش عساكر « 1 » نصرت‌مآثر
أ لم تر قومى إذ دعاهم أخوهم * أجابوا و إن أغضب على القوم يغضبوا
هم حفظوا غيبى كما كنت حافظا * لقومى أجزى مثلها إن تغيّبوا
بنو الحرب لم تقعد بهم أمّهاتهم * و آباؤهم آباء صدق فأنجبوا
حفظ الغيب للشّخص : أن لا تفعل فى غيبته ما يكرهه . و جزاء : پاداش دادن ( از ثانى ) . و قعود : نشستن ( از اوّل ) . و إنجاب : پسر نيك زادن . و أخوهم عبارت از متكلّم . و ضمير مثلها عايد به « حفظ » كه تذكير و تأنيث او يكسانست . و لم تعقد دعا . و بهم أى بموتهم .
مىفرمايد : آيا نمىبينى قوم مرا « 2 » كه چون خواند ايشان را برادر ايشان كه منم ، جواب گويند ، و اگر خشم گيرم بر قوم ، خشم گيرند ايشان بر « 3 » قوم ؟ ايشان نگاه داشتند غايب شدن مرا ، چنانچه « 4 » بودم من نگاه‌دارنده مر قوم خود را ، پاداش مىدهم مثل آن ، اگر غايب شوند . ايشان صاحبان حربند ، منشيناد به مرگ ايشان مادران ايشان ! و پدران ايشان پدران راستىاند و زادند « 5 » پسران نيك . س :
جمعى كه لباس مهر من مىپوشند * پيوسته بحفظ غيب من مىكوشند
از مشرب من چو بهره‌اى يافته‌اند * هر روز « 6 » مى از جام صفا مىنوشند
مدح قبيله‌اى چند از عرب به شجاعت و اصالت و ادب
مدح قبيله‌اى چند از عرب به شجاعت و اصالت و ادب
الأزد سيفى على الأعداء كلّهم * و سيف أحمد من دانت له العرب
قوم إذا فاجئوا أوفوا و إن غلبوا * لا يجمحون و لا يدرون ما الهرب
أزد : أبو حىّ من اليمن ، و هو أزد بن الغوث بن نبت بن مالك بن كهلان بن سبأ . « 7 » و دان له : أى أطاعه . و مفاجأة : كسى را ناگاه گرفتن . و إيفاء : وفا كردن و تمام كردن حقّ . و درى و
( 1 ) . G : عسكر . ( 2 ) . CG : را . ( 3 ) . G : بر ايشان . ( 4 ) . G : چنان كه . ( 5 ) . B : زاد . ( 6 ) . C : هرروزه . ( 7 ) . صحاح : 437 .