شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

حكايت

تعريض به معاوية بن ابى سفيان در وقت مخالفت و عصيان

تعريض به معاوية بن ابى سفيان در وقت مخالفت و عصيان

أنا علىّ و أعلى النّاس فى النّسب * بعد النّبىّ الهاشمىّ المصطفى العربى

قل للّذى غرّه منّى ملاطفة * من ذا يخلّص أوراقا من الذّهب

هبّت عليك رياح الموت سافية * فاستبقنى بعدها للويل « 1 » و الحرب

هاشم : پدر عبد المطّلب . و ملاطفة : با كسى لطف كردن . و من : استفهامى . و ذا بمعنى الّذى . و تخليص : خالص كردن . و ورق ( بكسر راء ) : درم زده . و هبوب : وزيدن باد . و سفت الرّيح التّراب : إذا أذرته « 2 » . و استبقاء : باقى گذاشتن .

مىفرمايد : من عليم و بلندتر مردمم در نسب بعد از پيغمبر هاشمى برگزيدهء تازىزبان .

بگو مران كس « 3 » را كه فريفته است او را از من لطف كردن : كيست آن كس كه « 4 » خالص مىكند درمهاى زده را از طلا ؟ وزيد بر تو بادهاى مرگ‌پاشنده ، پس باقى گذار مرا بعد از آن براى « 5 » واى و بردن مال . س :

هرچند كه من در نَسَبم دُرّ يتيم * كو آنكه جدا كند طلا را از سيم

اى خصم رسيده است طوفان هلاك * بگريز و به خاك شو ازين غصّه مقيم

حكايت

حكايت

على و معاويه در اوّل ذىالحجّه به صفّين « 6 » بهم رسيدند و على لشكر خود را هفت بخش كرد و به هفت سردار سپرد تا هر روز يكى بحرب رود ، و معاويه نيز چنين كرد و هر روز حرب « 7 » مىشد ، تا اوّل محرّم كه ترك حرب كردند . و چون نصف محرّم بگذشت ، على ، عليه السّلام ، على بن حاتم طائى و يزيد بن قيس ارحبى و شبث « 8 » بن ربعى و زياد بن حفصهء تميمى را پيش معاويه فرستاد تا او را هدايت كنند و به‌هيچ‌وجه سخن

( 1 ) . C : للموت . ( 2 ) . G : ارزته . ( 3 ) . E : هرانكس . ( 4 ) . G : آنكه . ( 5 ) . CG : - براى . ( 6 ) . E : - به صفين . ( 7 ) . CG : جنگ . ( 8 ) . CG : شيث .