شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

خطاب فصاحت‌بيان به ياسر و خيبريان

كرده ، و مثل اين « 1 » در غزاى حنين از حضرت مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، صادر شده ؛ چه نام عبد اللّه را طرح كرده و فرموده :

أنا النّبىّ لا كذب * أنا ابن عبد المطّلب

و سطوة : حمله بردن . و عصيان و معصية : نافرمانى كردن . و النّوبة : واحدة النّوب ، يقال :

أصابته نوائب و نوب و نائبة و نوبة . و عزّ و عزازة « 2 » : ارجمند شدن . و انشعاب : پراكنده شدن ، و منشعب : اسم مكان . و يمين : دست راست . و جلاء : اندوه وابردن . و الكربة ( بالضّمّ ) : الغمّ الّذى يأخذ بالنّفس . « 3 » و إذ : براى تعليل ، و قال الرّضىّ : الأولى حرفيّتها ؛ و دور نيست كه ظرف « 4 » يلق باشد . و كفّ : پنجهء دست . و التعاب : بازى كردن .

مىفرمايد : من على و پسر عبدالمطّلبم ، پاكيزه‌كردهء صاحب حمله و صاحب غضب .

پرورده شده‌ام در حرب و نافرمانى حوادث ، از خانهء ارجمندى كه نيست دران خانه جاى پراكنده شدن . و در دست راست من است شمشيرى « 5 » برنده كه وامىبرد غمها را ، هركه رسد به من ، رسد به مرگها و هلاك ؛ براى آنكه پنجهء دست « 6 » مثل من بسرها « 7 » بازى مىكند .

س :

امروز كه گاو چرخ قربان من است * كو شيردلى كه مرد ميدان من است

بر پاى سمند من سر خصم مدام * گوئيست كه سرگشتهء چوگان من است

خطاب فصاحت‌بيان به ياسر و خيبريان

خطاب فصاحت‌بيان به ياسر و خيبريان

هذا لكم من الغلام الغالب * من ضرب صدق و قضاء الواجب

و فالق الهامات و المناكب * أحمى به قماقم الكتائب

غلام : كودك . و فلق « 8 » : شكافتن . و منكب : دوش . و حماية : نگاه داشتن ( از ثانى ) . و

( 1 ) . E : آن . ( 2 ) . E : غز و غزازه . ( 3 ) . صحاح : 211 . ( 4 ) . BE : طرف . ( 5 ) . C : شمشير . ( 6 ) . C : + من . ( 7 ) . E : پسرها . ( 8 ) . E : حلق .