شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤

رجز مرحب بن شاس در خيبر و مفاخرت به حشمت و لشكر

فخصّ به دون البريّة كلّها * عليّا و سمّاه الوصىّ المؤاخيا

و رايت مذكور در بيت اوّل رايت مذكور در حديث منقول از سهل بن سعدست . و امام احمد از عبد الرّحمن بن ابى ليلى روايت كند كه على در تابستان جامهء زمستان و در زمستان جامهء تابستان پوشيدى . وجه اين پرسيدم ، گفت : در « 1 » روز خيبر كه مرا درد چشم بود ، نبى « 2 » فرمود : « اللّهمّ أذهب عنه الحرّ و البرد . » و من از آن روز گرما و سرما نيافتم . و « 3 » از ابو رافع مولاى نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، روايت كند « 4 » كه من و هفت كس دگر نتوانستيم كه در خيبر كه على كنده بود از جاى بجنبانيم . و حضرت مرتضى فرمود « 5 » : « و اللّه ما قلعت باب خيبر بقوّة جسمانيّة و إنّما قلعتها بقوّة ربّانيّة . » و قال الشّيخ المقتول فى التّلويحات : « قد يحرّكون أجساما يعجز عن تحريكها النّوع و نعلم أنّنا ، إذا كنّا على طرب و هزّة ، نعمل ما نتقاصر « 6 » عن عشره حين « 7 » زالت عنّا ؛ فما ظنّك بنفس طربت باهتزاز علوىّ و استضاءت بنور ربّها ، فحرّكت ما عجز « 8 » عنه النّوع و قد اتّصلت على الأفق المبين بذى قوّة عند ذى العرش مكين مطاع ثمّ أمين . » « 9 »

رجز مرحب بن شاس در خيبر و مفاخرت به حشمت و لشكر

رجز مرحب بن شاس در خيبر و مفاخرت به حشمت و لشكر

قد علمت خيبر أنّى مرحب * شاكى السّلاح بطل مجرّب

إذا اللّيوث أقبلت تلهّب * و أحجمت عن صولة المحجّب

خلت حماى أبدا لا يقرب * أطعن أحيانا وحينا أضرب

إن غلب الدّهر فإنّى أغلب * و القرن عندى بالدّما مخضّب

خيبر : موضعى به حجاز و ميان او و مدينه از طرف شام هشت بريدست ، و بريد : چهار

( 1 ) . C : - در . ( 2 ) . C : - نبى . ( 3 ) . C : - در . ( 4 ) . C : كنند . ( 5 ) . E : فرموده . ( 6 ) . E : يتقاصر . ( 7 ) . CG : حتى . ( 8 ) . E : يعجز . ( 9 ) . تلويحات ، در : مصنفات شيخ اشراق 1 : 97 .