شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٨

تعيير خيرهء تيره وليد بن مغيره

رسول اللّه ، إنّ الجزع لقبيح إلّا عليك و إنّ الصّبر لجميل إلّا عنك ، أى أنت مفدىّ ، بأبى و أمّى . » پس اين سه بيت بخواند .

مىفرمايد : كم نشد اشك من نزد مصيبتى ، مگر كه گردانيدم ترا مر گريه را سبب . و چون ياد كنم ترا ، بخشش كند ترا به اشك از من پلكهاى چشم ، پس روان شود و بريزد از چشم . به درستى كه من بزرگ مىدارم خاكى را كه فروآمدى « 1 » تو به آن « 2 » از آنكه ديده شوم براى غير آن خاك اندوهگن . « 3 » س :

روزى كه شود چشمهء « 4 » چشمم بىنم * ياد تو كنم كه اشك زايد دردم

هركس كه شنيده است روزى نامت * از موت كسى دگر نيابد ماتم

و حضرت فاطمه هم قريب به اين فرموده :

إذا اشتدّ شوقى زرت قبرك « 5 » باكيا * أنوح و أشكو لا أراك مجاوبى

فيا « 6 » ساكن الصّحراء علّمتنى البكا * و ذكرك أنسانى جميع المصائب

فإن كنت عنّى فى التّراب مغيّبا * فما كنت عن قلب الحزين بغائب

تعيير خيرهء تيره وليد بن مغيره

تعيير خيرهء تيره وليد بن مغيره

يهدّدنى بالعظيم الوليد * فقلت أنا ابن أبى طالب

أنا ابن المبجّل بالأبطحين * و بالبيت من سلفى غالب

فلا تحسبنّى أخاف الوليد * و لا أنّنى منه بالهائب

تهديد : بيم كردن . و عظمة : بزرگ شدن . و وليد : پسر مغيرة بن عبد اللّه بن عمرو بن مخزوم بن يقظة بن مرّة بن كعب بن لؤىّ بن غالب ، و هر دو از مشركان مكّه بودند و وليد تهديد حضرت مرتضى ، عليه السّلام ، مىكرد و مرتضى با او درشتى نمود و او ازين صورت شكوه داشت و ابو طالب گفت : « ما أنا بدون المغيرة و لا علىّ بدون الوليد . فلم

( 1 ) . C : فرود آمدى . ( 2 ) . CG : بدان . ( 3 ) . EG : اندوهگين . ( 4 ) . E : - چشمه . ( 5 ) . C : زرتك . ( 6 ) . E : و يا .